Η δυσεύρετη rule of reason στην άρση των μέτρων και το άνοιγμα

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 11/05/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Η μετάφραση του rule of reason στα Ελληνικά δεν είναι απλή υπόθεση. Υπάρχει βέβαια ο «κανόνας λογικής», υπάρχει και η «έλλογη προσέγγιση», ο ορθολογισμός  ή και η λογική καθεαυτήν (που υποτίθεται ότι την κληροδοτήσαμε στην Δύση από τον Αριστοτέλη). Όμως η ίδια η λειτουργία τού rule of reason δεν έχει μεγάλη συγγένεια, με τα Ελληνικά μας πράγματα.

 

Καθώς από Δευτέρα 11/5 ξεκινάει το ουσιαστικό άνοιγμα της αγοράς (γιατί τα βιβλιοπωλεία ή τα κομμωτήρια της περασμένης Δευτέρας – ο καθένας κάνει την δική του ιεράρχηση! – ήταν συγκριτικά ένα απλό άγγιγμα), από 18/5 προχωράει και η ελευθέρωση της κυκλοφορίας ανά την χώρα (με τους επιδημιολόγους – τους «ειδικούς που ακολουθεί η Κυβέρνηση στις αποφάσεις της» – να επιφυλάσσονται για το αν και κατά πόσον κλειστότερες κοινωνίες όπως των νησιών θα πρέπει να ακολουθήσουν αυτόματα, ή να κριθούν χωριστά), βλέπουμε καθημερινά πόσο πολύτιμη θα ήταν μια ενσωμάτωση στα πρωτόκολλα υγείας και στις ρυθμίσεις/αποφάσεις και στην αστυνόμευση όλων των παραπάνω, μια ισχυρότερη δόση από rule of reason.

 

Ήδη η υπόθεση της μάσκας, με το επαπειλούμενο πρόστιμο π.χ. στην χρήση σε ταξί (άλλο θέμα τα μέσα μαζικής μεταφοράς) ή σε ασανσέρ (άλλο θέμα οι εμπορικοί χώροι) πολύ πιο αποτελεσματικά θα λειτουργήσει άμα ακολουθηθούν κανόνες λογικής – καθώς και σωστής κοινωνικής συνύπαρξης. Ας σημειωθεί, επίσης, ότι όλη η ενημερωτική εκστρατεία για την «σωστή χρήση» (απαραίτητη, αφού αρχικά είχε τονισθεί πόσο επικίνδυνη θα ήταν η λανθασμένη χρήση και πόσο προβληματική μια ψευδαίσθηση ασφαλείας…) δεν κατάφερε να αναδείξει, ή και να αναφέρει, πόσο προβληματική είναι η συνήθεια των προστατευομένων με μάσκα να πετάνε, όταν ολοκληρώσουν την προστασία τους, τις χρησιμοποιημένες μάσκες σε δρόμους, σε πεζοδρόμια, σε εισόδους κτιρίων. Μαζί και με γάντια, οι πλέον φανατικοί της αυτο-προστασίας.

 

Rule of reason θα ήταν και η πραγματικά αποτελεσματική προσέγγιση – αν, δηλαδή, το αποτέλεσμα αφορούσε την μη-μετάδοση και όχι την επιδίωξη να δοθεί εικόνα επιβολής της ασφαλείας με την αποτροπή του συγχρωτισμού/συνωστισμού – ήδη τις ημέρες του lock-down στο θέμα της πρόσβασης στις παραλίες. τώρα πολύ περισσότερο με την πυκνή παρουσία κόσμου (και μάλιστα νεαρόκοσμου) τα βράδια στις πλατείες, είτε με take-away drinks είτε και χωρίς. Η σπουδή να επεμβαίνει το Λιμενικό – το κολύμπι δεν αποτελεί επιτρεπόμενη μορφή άθλησης, γαρ – ακόμη και σε άδειες παραλίες, τώρα όμως η επιθυμία (διαδεδομένη) για σοβαρή παρουσία της Αστυνομίας ώστε να διαλύονται οι παρευρισκόμενοι στις πλατείες, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι απέδωσε. Επαναλαμβάνουμε: δεν απέδωσε αποτέλεσμα μη-συγχρωτισμού, καθώς οι άνθρωποι φεύγουν από το ένα σημείο και πάνε αλλού (Αγ. Παρασκευή; Παγκράτι! Κυψέλη; Πετράλωνα!), αλλά το αποτέλεσμα/εικόνα παρέμβασης των δυνάμεων της τάξεως μπορεί να το απέδωσε! Βέβαια η ίδια η πραγματικότητα οδήγησε πρώτα τους ίδιους τους συνδικαλιστές της Αστυνομίας, ύστερα και τον υπουργό ΠροΠο Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, να διακηρύξουν ότι δεν είναι δουλειά της Αστυνομίας να διαλύει (και μάλιστα… στιβαρά) τις συγκεντρώσεις, αλλ’ απλώς να κάνει υποδείξεις και συστάσεις. Πάλι καλά. Τώρα, πώς βρέθηκε στην Αγ. Ιωάννου (Αγ. Παρασκευή) και στην Αγ. Γεωργίου (Κυψέλη) να στήνεται σκηνικό εκκαθάρισης λογαριασμών για την χρήση ων πλατειών, χρειάζεται να προβληματισθούν όλοι.

 

Επειδή περί rule of reason, αλλά και απλής λογικής: αφού ο κόσμος έμεινε πέντε βδομάδες μέσα («Μένουμε σπίτι», μηνύματα sms /άδεια για να βγούμε κλπ.) και ύστερα αφέθηκε να βγει στον δημόσιο χώρο χωρίς την δυνατότητα να καθίσει σε καφέ, σε εστιατόρια ή όπου αλλού συνήθιζε να περνάει ελεύθερο χρόνο – ας σημειωθεί ότι πολλές δουλειές δεν έχουν ανοίξει, ομοίως τα σχολεία όπου πήγαιναν οι νέοι (όχι;), χώρια η ενθάρρυνση να γίνεται πολλή δουλειά εξ αποστάσεως, άρα ο ελεύθερος χρόνος ξεχείλωσε! – πώς ήταν, αλήθεια, δυνατόν να μην ξεχειλίσουν πλατείες, παραλίες, περίπατοι; Σε μερικούς Δήμους, τουλάχιστον , η Δημοτική Αστυνομία περιφέρεται με συνεχείς εκκλήσεις και υπενθυμίσεις για τήρηση αποστάσεων: προτιμότερο.

 

Όλα αυτά, όσο θα πλησιάζουμε στο πραγματικό άνοιγμα θα ήταν χρήσιμο να τα ξανασκεφθούν οι πολυποίκιλοι αρμόδιοι. Ρεαλιστικά. Όχι πολιτικά/επικοινωνιακά. Έχει όντως επιτευχθεί μια ευρύτατη συμμόρφωση, μια ακόμη ευρύτερη στήριξη (δημοσκοπικά, αλλά και εμπειρικά – το βλέπει κανείς όταν συναντιούνται οι άνθρωποι στον δρόμο) στα μέτρα κοινωνικής απόστασης και προσωπικής προφύλαξης. Είναι υποτιμητικό να πιστεύει κανείς – και πάντως να πιστεύουν οι ως άνω αρμόδιοι – ότι η απειλή του προστίμου ήταν εκείνη που έφερε την έως τώρα επιτυχία. Όταν λοιπόν θα ανοίξουν οι τόποι κοινωνικής συνύπαρξης κι αργότερα τουριστικής λειτουργίας, κυρίως με rule of reason θα μπορέσει να επιδιωχθεί – και να επιτευχθεί – το αποτέλεσμα που θα προσδοκάται από τα plexiglas, τις μάσκες των σερβιτόρων, τα τραπέζια των 4 στους (άλλοτε) δημόσιους χώρους που τώρα υποτίθεται ότι θα διατεθούν για επέκταση των καταστημάτων. Γιατί, άμα πάει να πνιγεί και ο δημόσιος χώρος με την επέκταση των μαγαζιών πέρα από λογική, θα προκύψει η άλλου τύπου άρνηση συμμόρφωσης – αν μη εκρηκτικότητα. ‘Οσο για το ενδεχόμενο ενός τουρισμού, που τους τουρίστες που θα καταφέρουν να φθάσουν έως την Ελλάδα θα τους υποδέχονται κατάλογοι υποδείξεων, πρωτόκολλα συμπεριφοράς και ομάδες αστυνόμευσης απαγορεύσεων – καλύτερα ας το ξεχάσουμε.

 

Rule of reason, η μόνη διέξοδος κι εδώ.

 

Αφήστε ένα σχόλιο