Πόλεμος Ευρωανακοινώσεων

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 12/05/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Μόλις έπεσε ως βόμβα η απόφαση του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου /BVG – της 5ης Μαΐου – που αμφισβητούσε ως ultra vires/πέραν των αρμοδιοτήτων αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (για το Πρόγραμμα PSPP, της αρχικής ποσοτικής χαλάρωσης), έγινε αισθητό ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο που είχε διατυπώσει αντιδιαμετρική προδικαστική απόφαση και έβλεπε το BVG να αμφισβητεί – δηκτικά μάλιστα – την κρίση και τους συλλογισμούς του, δύσκολα θα έμενε σιωπηλό.

 

Η απάντηση ήρθε με Δελτίο Τύπου(!) της Διεύθυνσης Επικοινωνιών του Ευρωδικαστηρίου – της 8ης Μαΐου. Πού, αφού εξήγησε ότι έλαβε πολλά ερωτήματα  από πολίτες και αφού διεκήρυξε ότι «ποτέ δεν σχολιάζονται αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων» προχώρησε στην πιο «κάθετη» απόκρουση της προσέγγισης του BVG. Θυμίζοντας, δίκην ανάγνωσης εγχειριδίου για πρωτοετείς Κοινοτικού Δικαίου, ότι οι προδικαστικές αποφάσεις του Ευρωδικαστηρίου είναι δεσμευτικές για τα εθνικά δικαστήρια. Προκειμένου δε να εξασφαλισθεί ότι το Κοινοτικό/Ενωσιακό Δίκαιο θα εφαρμόζεται ομοιόμορφα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο «το οποίο γι αυτόν τον λόγο δημιουργήθηκε από τα Κράτη μέλη» έχει αυτό και μόνο τη δικαιοδοσία να αποφαίνεται κατά πόσον μια πράξη Κοινοτικού θεσμού (όπως η ΕΚΤ) είναι αντίθετη προς το Κοινοτικό/Ενωσιακό Δίκαιο. Προστίθεται σ’ αυτό ότι «τα εθνικά δικαστήρια, όπως και άλλες αρχές των Κρατών μελών οφείλουν να εξασφαλίζουν την πλήρη ισχύ του δικαίου αυτού». Και έκλεινε αυτή η τοποθέτηση (του Δελτίου Τύπου….) με την διευκρίνηση ότι δεν θα υπάρξει περαιτέρω δημόσια παρέμβαση…

 

Μετά και αυτήν την λιτή, πλην σαφέστατη τοποθέτηση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την επιχειρηματολογία του Γερμανικού Συνταγματικού και – κυρίως – της κατεύθυνσης/εντολής που δόθηκε προς την Γερμανική Κυβέρνηση, στην Βουλή και τα όργανα της Διοίκησης στο θέμα του Προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, και αφού στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή («φύλακα των Συνθηκών») επεκράτησε ένας μικρός πανικός, η Νομική Υπηρεσία της τελευταίας  πέρασε την άποψη ότι δεν ήταν δυνατόν παρά να υπάρξει άμεση και ευθεία τοποθέτηση των Βρυξελλών.

 

Έτσι, με ημερομηνία 10 Μαΐου (Κυριακή, τα ύστερα του κόσμου!) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προχώρησε σε έκδοση Ανακοίνωσης με την υπογραφή της – Γερμανίδος, προστατευόμενης/επιλογής της Καγκελαρίου Μέρκελ – Πρόεδρου Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν. Αφού η Ανακοίνωση καταγράφει την θέση του διετύπωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, η Επιτροπή διατυπώνει – σχεδόν διακηρύσσει – τρεις θεμελιώδεις αρχές: ότι η νομισματική πολιτική της Ένωσης (δηλαδή της Ευρωζώνης…) αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα. ότι το Ενωσιακό Δίκαιο επικρατεί απέναντι σε εθνικά δίκαια. και ότι οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι δεσμευτικές για όλα τα εθνικά δικαστήρια.

 

Έως εδώ, θα μπορούσε κανείς να πει ότι τίποτε το νεότερο δεν προστίθεται στην ορθοδοξία/εκφώνηση των κανόνων του Ευρωπαϊκού νομικού συστήματος. Όπως όμως το BVG είχε κρατήσει για το τέλος του συλλογισμού του αμφισβήτησης της γνώμης του Ευρωδικαστηρίου το Πάρθειον Βέλος της εντολής προς την Bundesbank να διαθέσει – αν δεν βρεθεί εντός 3μήνου λύση – τα όσα ομόλογα, αγορασμένα από την ΕΚΤ στο πλαίσιο της PSPP, που έχει στο χαρτοφυλάκιό της, έτσι και εδώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιλέγει να προαναγγείλει μέχρι και την εξέταση του ενδεχόμενου προσφυγής κατά της Γερμανίας για παράβαση των υποχρεώσεων τους έναντι των Συνθηκών. Συνειδητοποιούν δε όλοι – πάντως όλοι όσιο αληθινά γνωρίζουν – ότι οι αναφορές στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης έχουν κριθεί και άλλες φορές από την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ως μη-επαρκείς λόγοι για να «ξεφύγει» μια έννομη τάξη.

 

Μέχρι σήμερα, ειδικά για την Γερμανία και τους δισταγμούς του BVG το θέμα παρέμενε ευπρεπώς κουκουλωμένο. Τώρα, η Επιτροπή έκρινε ότι θα πρέπει να ρίξει και δεύτερο, αξιακό Πάρθειο βέλος: να θυμίσει ότι η ΕΕ «αποτελεί Κοινότητα αξιών και Κοινότητα δικαίου» που πρέπει όλοι να την υπερασπίζονται.

 

Θα ήταν απλοϊκό να πιστέψει κανείς ότι τα πράγματα θα λήξουν εδώ – με τον πόλεμο Ευρωανακοινώσεων. Συναρπαστική συνέχεια, σε μια λογική Quo vadis Europa, μας περιμένει όλους. Με την Γερμανία πλέον σαφώς ως πυρήνα του προβλήματος: διόλου τυχαία, ο Βόλφγκανγκ Σώϋμπλε έσπευσε να προσέλθει υπερασπιστής της Ευρωπαϊκής ενοποίησης, δηλώνοντας ότι ναι μεν «δεν συμφωνούσε πάντα με τις αποφάσεις της ΕΚΤ», θεωρώντας όμως και ότι η απόφαση του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου δημιουργεί μιαν κατάσταση «που δεν χαροποιεί κανέναν». Κατάληξη; «Θα πρέπει τώρα να γίνει πολιτικά το παν, ώστε να ενισχυθεί η Ευρώπη».

 

Αφήστε ένα σχόλιο