Η ενδεχόμενη αρχή της αρχής

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 19/05/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Ενώ λοιπόν μάκραιναν και συστρέφονταν οι αναλύσεις για την «υπαρξιακή κρίση της Ευρώπης» που δρομολογήθηκε με την απόφαση του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου που «κόντυνε» (ή: επιχείρησε να κοντύνει) το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επειδή αυτό το τελευταίο στήριξε την αυτονομία της ΕΚΤ στον σχεδιασμό – με λογική επείγοντος και «whatever it takes», χωρίς να αξιολογήσει διεξοδικά τις επιπτώσεις στον [Γερμανό] επενδυτή/νοικοκυρά/συνταξιούχο – της σωστικής για την Ευρωζώνη ποσοτικής χαλάρωσης. ενώ όλοι έσκυβαν στις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μέτρα ανάσχεσης της ύφεσης μετά τον κορωνοϊό με διεύρυνση του Ταμείου Συνοχής, με προσδοσία Ταμείου Ανάκαμψης επί χάρτου κοκ. ενώ όλοι έβλεπαν τους δισταγμούς του Eurogroup για αληθινή προώθηση των χρηματοδοτήσεων (των 540 δις ευρώ) μέσω ESM, ΕΤΕπ και SURE να συνεχίζονται – μια καλοσκηνοθετημένη κοινή τοποθέτηση ΄Ανγκελας Μέρκελ και Εμμανουέλ Μακρόν ξανάνοιξε την συζήτηση. Επί της ουσίας, όχι πλέον σχεδιαστικά.

 

«Ίσως αυτή είναι η αρχή της αρχής» ήταν το σχόλιο εκ Βρυξελλών – με αρκετή ζήλια, ειν’ αλήθεια. Διότι, μετά από τρεις-τέσσερις εβδομάδες αμφιθυμίας και συλλογής προβλημάτων και αντιρρήσεων, ο «κινητήρας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης επανήλθε στο προσκήνιο. Είτε την πάρει κανείς από την Γερμανική Καγκελαρία, είτε από το Μέγαρο των Ηλυσίων, μια σύντομη και στοχευμένη ανακοίνωση έδωσε συγκεκριμένο περιεχόμενο στην κοινή εμφάνιση Μέρκελ-Μακρόν.

 

Πρώτον, αναφορά στην «άνευ προηγουμένου κρίση» «Καμιά ζωή, καμιά θέση εργασίας, καμία επιχείρηση δεν θα μείνει ανεπηρέαστη» (σημειώστε την σειρά!).  Υστερα, ο βασικός στόχος: «να δράσουμε μαζί και να ενώσουμε δυνάμεις, με τρόπο που δεν έχει ξαναγίνει». Όλα αυτά, «θα συζητηθούν εις βάθος». Όμως, τα συγκεκριμένα:

 

  • «Υγειονομική στρατηγική» για την ΕΕ, με προσπάθεια παραγωγής εμβολίου για Covid-19 εντός ΕΕ, αλλά «με εξασφάλιση παγκόσμιας πρόσβασης». Συν, συντονισμός πολιτικής προμηθειών υγειονομικού υλικού (να απαλυνθεί η φρίκη που γνώρισε η Ιταλία).
  • Δημιουργία Ταμείου Ανάκαμψης, για «βιώσιμη ανάκαμψη». Στόχος, εδώ, ένα «φιλόδοξο, προσωρινό και στοχευμένο Ταμείο» - κάθε λέξη προσεκτική, μια για Γαλλία (φιλόδοξη), δυο για Γερμανία (προσωρινό και στοχευμένο). Λιγότερο ενδιαφέρει το αναφερόμενο μέγεθος – 500 δις ευρώ – και περισσότερο η διαβεβαίωση ότι θα υπάρξει «δημοσιονομική δαπάνη για τις πλέον επιβαρυμένες (από τον Covid-19) περιοχές και τομείς (εδώ πλήρης απεύθυνση σε Ιταλία).
  • Ζητείται συντονισμός με το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, με κάποιες ιδέες για (πρόσθετη) φορολογία: αναφορά στην Ενιαία Φορολογική Βάση ΟΟΣΑ (φορολογία πολυεθνικών) και στην φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας (πάλι κάτι για τις Γαλλικές θέσεις).
  • Αναφορά σε συγκέντρωση πόρων με δανεισμό με μέριμνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τις αγορές και με συμφωνία για την αποπληρωμή του κοινού δανείου (φυτώριο αμοιβαιοποίησης χρέους).
  • Κάποιου είδους/κάποιας έντασης αιρεσιμότητα: «σαφής δέσμευση των Κρατών μελών να ακολουθούν υγιή οικονομική πολιτική» (αυτό για Γερμανία) αλλά παραδοχή ότι η διάθεση πόρων θα γίνεται με grants (κλείσιμο ματιού σε Νότο – και Μητσοτάκη).

 

Από κει και πέρα, αρκετές αναφορές στις προτεραιότητες Green Deal και ψηφιακής μετάβασης (να λέει και η Επιτροπή ότι κάτι δικό της περνάει αυτούσιο). Αλλά και ειλικρινής παραδοχή ότι η κοινή πρωτοβουλία Βερολίνου-Παρισίων θα χρειαστεί να πείσει όσους στην ΕΕ διατηρούν επιφυλάξεις – μάλιστα με ρητή αναφορά σε Ολλανδία και Δανία. (Με αυτόν τον τρόπο, λογικά, αίρεται η Γερμανική επιφύλαξη: λογικά η Καγκελάριος, γνωρίζει την Γερμανική θέση – ενώ προκαταλαμβάνει «εντός» την Αυστριακή). Ορίζοντας: αρχές του 2021, τότε δηλαδή που θα «χρειάζεται» η επενδυτική επανεκκίνηση.

 

Όπως ήταν αναμενόμενο/αυτονόητο, ήδη πλήθυναν τα σχόλια και σε αναλύσεις. Ύμνοι προς την Γερμανία (και την Μέρκελ) που πήγαινε να κακολογηθεί μετά την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της. Αναγνώριση του ότι ο Μακρόν ήταν ο πρώτος που μίλησε για Ταμείο Ανάκαμψης. Σύγκριση των 500 δις ευρώ με άλλα πακέτα ανάλογων οικονομιών – αλλά και, π.χ. με επιμέρους Κρατών όπως η Γερμανία. Ερωτήματα (πολύ νωρίς…) για τους κανόνες και τις διαδικασίες, που θα ορίσουν την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης.

 

Μάλλον να μείνουμε στο θεμελιώδες; είναι τέτοιο/τόσο το πολιτικό κεφάλαιο που έχει επενδυθεί στην «Ευρώπη», που δύσκολα θα αφεθεί να προσαράξει το εγχείρημα.

 

Αφήστε ένα σχόλιο