Δεύτερες και τρίτες αναγνώσεις

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 04/06/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Σε μια ιδιότυπη αντιστροφή του «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας», η Ελλάδα – δια του υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα, με το συγκρατημένο ύφος που έχει επιλέξει να χρησιμοποιεί – επέλεξε να μην αξιοποιήσει την δυνατότητα που παρέχεται για «φθηνό χρήμα» από τον ESM (στα πλαίσια της πιστωτικής γραμμής 240 δις ευρώ που είχε αποφασισθεί ως πρώτο Ευρωπαϊκό κύμα μέτρων στήριξης των οικονομιών από τις επιπτώσεις της πανδημίας του Covid-19). Αυτό ίσχυσε ήδη από την αρχή. και όχι μόνο για την Ελλάδα, καθώς και η Ιταλία είχε ξεκαθαρίσει ότι με τίποτε δεν θα ήταν η πρώτη χώρα που θα προσέφευγε στον ESM, ενώ και η Ισπανία έμεινε ψυχρή. Μόνη χώρα που δήλωσε ότι θα αξιοποιούσε αυτήν την δυνατότητα ήταν η Κύπρος - που κι αυτή κάνει πίσω.

 

Βέβαια όλοι γνωρίζουν ότι η δυνατότητα προσφυγής σ’ αυτήν την διευκόλυνση του ESM θα είναι (έτσι αποφασίστηκε) διαθέσιμη μέχρι και το 2022. Φθάσαμε δε στο παράδοξο, ο ίδιος ο ESM (δια του διευθυντή του Κλάους Ρέγκλινγκ) να προσπαθεί να πείσει ότι δεν τίθεται ζήτημα δεσμευτικών όρων κατά την χρήση των πιστωτικών γραμμών του (αυτό που στην Ελλάδα τοτεμοποιήθηκε ως «Μνημόνια»), αλλά τώρα πλέον να επισημαίνει δίκην salesman ότι τα κονδύλιά του διατίθενται με πολύ ευνοϊκά, έως και αρνητικά επιτόκια (και στην την ιστοσελίδα του ESM).

 

Τον λόγο φανέρωσε η επιλογή της Ιταλίας να καταφύγει στις αγορές για να συνεχίσει να χρηματοδοτεί το χρέος της, «κρατώντας» τις αποδόσεις του 10ετους της γύρω στο 1,55% (ενώ μέσα στον Απρίλιο είχε βρεθεί πολλές φορές πάνω από 2%, στις 21 Μαΐου στο 1,95%). Ο ημέτερος Χρ. Σταϊκούρας μόλις χθες σήκωσε 1,3 δις ευρώ σε 6μηνα έντοκα του Δημοσίου με απόδοση 0,25% κυρίως δε (κατά 75% σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση) από το εξωτερικό, και τούτο ενώ η προηγουμένη τέτοια έξοδος ήταν με κόστος 0,36%.

 

Ασφαλώς δεν είναι οι πληττόμενες (και) από τον κορωνοϊό χώρες του Νότου που θα δώσουν τον τόνο στις αγορές: είναι όμως φανερό ότι επιχειρούν να συμμετάσχουν στην προσπάθεια – αναγκαστική, όπως πρώτος επισήμανε ο Μάριο Ντράγκι στις αρχές της κρίσης του Covid-19… - να πεισθούν/πιεσθούν οι αγορές, ώστε να δεχθούν την μεγαλύτερη έκθεση των χωρών σε χρέος σ’ αυτήν την στροφή των πραγμάτων.

 

Δείτε όμως και ένα άλλο μέτωπο, όπου οι συνήθεις αξιολογήσεις δεν είναι βέβαιο ότι ισχύουν. Με μόλις αποκρυπτόμενη υπερηφάνεια ανακοινώνονταν προ ημερών αύξηση των τραπεζικών καταθέσεων «εν μέσω της κρίσης του κορωνοϊού». Καταγράφηκε ήδη από τον Μάρτιο, συνεχίστηκε όμως και τον Απρίλιο (1,5 δις τον Απρίλιο, 2,8 δις τον Μάρτιο). Βέβαια τώρα πλέον η αύξηση αφορά μόνον τα νοικοκυριά ενώ προηγουμένως και οι επιχειρήσεις ακολούθησαν την ίδια πρακτική – τον Απρίλιο όμως οι ανάγκες σε ρευστότητα τις πήγαν σε αρνητικό έδαφος, και πάλι όμως συγκρατημένα. Να το θεωρήσει κανείς αυτό απόδειξη ότι η πίεση της κρίσης στα εισοδήματα δεν ήταν τόσο καταστροφική όσο φοβόμασταν; Ή μήπως η αίσθηση απειλής για το αύριο – δεύτερο κύμα του κορωνοϊού, κίνδυνος ανεργίας κοκ – εισάγει σε μια νέα εκδοχή «παγίδας ρευστότητας», όπου οι συντελεστές της οικονομίας κρατούν ρευστότητα και… δεν προχωρούν σε επένδυση ή έστω κατανάλωση, οπότε αποεπιταχύνουν;

 

Στο πολλαπλά υπονομευμένο έδαφος της πορείας «με κορωνοϊό», οι δεύτερες και τρίτες αναγνώσεις θα μας γίνουν βαθμιαία παγιωμένο αντανακλαστικό. Δείτε – τελευταία πρόταση για σήμερα – την «συνομιλία» της Κυβέρνησης με τις συστημικές τράπεζες, και μάλιστα με τις διοικήσεις των τραπεζών. Σε υψηλούς τόνους αντιπαράθεση Νίκου Παππά/Αδώνιδος Γεωργιάδη στην Βουλή (με βάση επίκαιρη ερώτηση του πρώτου) για το πόσο οι συστημικές μας, αντλώντας ρευστότητα από την ΕΚΤ διστάζουν να την «περάσουν» στην πραγματική οικονομία , έκανε τον υπουργό Ανάπτυξης να εκφωνήσει το «εάν οι τράπεζες δεν δίνουν χρήματα στις επιχειρήσεις, οι σχέσεις μας μαζί τους θα είναι πολύ άσχημες». Αλλά και να σταθεί αρνητικά απέναντι στις σημερινές διοικήσεις (επισημαίνοντας ότι έχουν επιλεγεί επί των προκατόχων του – βέβαια με μετοχικές συνθέσεις των τραπεζών και ρόλο SSM που προέκυψαν από τις ανακεφαλαιοποιήσεις…).

 

Προβλέποντας το είδος αντιπαράθεσης που θα μπορούσε να δημιουργηθεί, ο Χρ. Σταϊκούρας προτίμησε (τηλεοπτικά) να θέσει στην έμφαση στο ότι άνοιγμα των τραπεζών προς τις επιχειρήσεις θα ήταν… προς όφελος και των πρώτων.

 

Δεύτερες και τρίτες αναγνώσεις, είπαμε!

 

Αφήστε ένα σχόλιο