Το πικρό ζήτημα των ασυνόδευτων ανηλίκων

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 24/06/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Το ζήτημα των ασυνόδευτων ανηλίκων αποτελεί - μέσα στην ευρύτερη προβληματική ιστορία του Προσφυγικού/Μεταναστευτικού - μια βαριά κοινωνική, πολιτική, κυρίως όμως ηθική (για ό,τι αξίζουν πλέον οι λέξεις...) υπόθεση. Δυστυχώς αξιοποιείται/χρησιμοποιείται πολύ συχνά για εκκαθάριση λογαριασμών «χαμηλής πολιτικής». Και τούτο, παρά το γεγονός ότι στην διαχείριση, ή τις απόπειρες διαχείρισης του ζητήματος εμπλέκονται περιοδικά από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες/UNHCR, τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για το Άσυλο EASO ή την UNICEF (για όσους έχουν αλλεργία στην δράση ξένων ΜΚΟ στο Προσφυγικό, ας υπενθυμισθεί ότι πρόκειται για διεθνείς οργανισμούς...), πιο πρόσφατα δε παρ’ ημίν το ίδιο το  Μέγαρο Μαξίμου (που δημιούργησε φορέα συντονισμού των εθνικών δράσεων για τα ασυνόδευτα με εμπνευστή τον πάντα δραστήριο για τα ζητήματα δικαιωμάτων Απόστολο Δοξιάδη - τον θυμάται κανείς από την καμπάνια για την μη έκδοση των «8» Τούρκων αξιωματικών - και εκτελεστικό βραχίονα την ψυχολόγο Ειρήνη Αγαπηδάκη). Ακόμη και ξένες χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία ή το Λουξεμβούργο, με τον πλέον θεσμικό τρόπο (το Μεγάλο Σάββατο, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είχε ξεπροβοδίσει 50 ανήλικα σε πτήση προς Γερμανία/Αννόβερο, μετά από 12 παιδιά προς Λουξεμβούργο).

 

Δυστυχώς, όλη αυτή η υπερχειλής ευαισθησία δεν κατορθώθηκε να μην μπλεχτεί σε πολύ «γήινες» πολιτικές σκοπιμότητες και αντιπαραθέσεις. Έτσι, η πιο πρόσφατη περίπτωση 500 ασυνόδευτων ανηλίκων που είχε μεθοδευτεί να φιλοξενηθούν από τις Ολλανδικές πόλεις Άμστερνταμ και Ρόττερνταμ, με χρηματοδότηση από το Ολλανδικό Υπουργείο Δικαιοσύνης και μέσω της εκεί ΜΚΟ  Nidos, έχει γίνει φανερό ότι «κόλλησε» καθώς η κεντρική Κυβέρνηση της χώρας - όπου λειτουργεί συνασπισμός Δεξιάς/Άκρας Δεξιάς - δεν θάθελε με τίποτε να υπάρξει (προεκλογικά, δε) έστω και η εντύπωση αναδοχής προσφύγων από Ελλάδα.

 

Αλλά και στην ΕλληνοΕλληνική διάσταση των ασυνόδευτων, διχογνωμίες μεταξύ του ιδιότυπου φορέα συντονισμού των εθνικών δράσεων/Ειρ. Αγαπηδάκη και της αρμόδιας Υφυπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών για θέματα Πρόνοιας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Δόμνας Μιχαηλίδου - κάπου και με εμπλοκή του Αναπληρωτή Υπουργού Γιώργου Κουμουτσάκου λόγω της διάστασης διεθνούς διαπραγμάτευσης με τους Ολλανδούς/δημιουργήθηκε ατμόσφαιρα έντασης και αλληλοϋπονόμευσης.

 

Στο μέσο βρέθηκε ο Βαλάντης Παπαθανασίου, επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης/ΕΚΚΑ, που συντονίζει την παροχή κοινωνικής πρόνοιας σε ομάδες που βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Οι περιγραφές των εντάσεων και του κλίματος αντιπαράθεσης τόσο από την Χριστίνα Κοψίνη (της ΕΦΣΥΝ) όσο και από τον Φαληρέα (της όσο-και-να-το-κάνουμε όχι αντικυβερνητικής Καθημερινής) θάπρεπε να έχει προβληματίσει κεντρικά στην Κυβέρνηση. Όπως και το γεγονός ότι από την Αντιπολίτευση υπήρξαν σφοδρές επικρίσεις όχι μόνο Θεανούς Φωτίου/ΣΥΡΙΖΑ («καταργείτε υπηρεσίες του ΕΚΚΑ -διότι αποτελούν εμπόδιο στα σχέδιά σας» για επιστροφή/απέλαση ανηλίκων άνω των 15 ετών) αλλά και Γιώργου Καμίνη/ΚΙΝΑΛ («κάνατε το Υπουργείο την μεγαλύτερη ΜΚΟ της χώρας»).

 

Τελικώς, μετά από την παραίτηση – γνήσια, λόγω ευθιξίας, όχι εικονική – του επικεφαλής του ΕΚΚΑ, φαίνεται ότι υπήρξε προβληματισμός (και) στο Μαξίμου, με συμβούλους του Γρηγόρη Δημητριάδη, «δεξιού χεριού» του Πρωθυπουργού, να ζητούν ενημέρωση.

 

Άξιζε κάτι καλύτερο η υπόθεση των ασυνόδευτων ανηλίκων!

 

Αφήστε ένα σχόλιο