Τέλος εποχής;

Δημοσιεύτηκε από economia 01/07/2020 0 Σχόλια άρθρα,

του Νίκου Παπανδρέου

 

Τον προηγούμενο μήνα βγήκε στην φόρα ένα θέμα που ενώ τα mainstream media κάλυψαν εκτενώς, δεν έκαναν τον κόπο να εξηγήσουν το πως ξεκίνησε η όλη υπόθεση.

Εννοώ τις αποκαλύψεις ενός επιχειρηματία στην ανακριτική επιτροπή για τον πρώην υφυπουργό δικαιοσύνης Παπαγγελόπουλο. Ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας έφερε στο φως ηχητικά ντοκουμέντα που δείχνουν απόπειρα εκβιασμού από την κυβέρνηση Σύριζανελ κατά τον ίδιο: αν «έδινε» ονόματα πολιτικών αντιπάλων, συν ένα πουρμπουάρ αξίας 350.000 Ευρώ, το «θέμα» του το δικαστικό θα έκλεινε όμορφα και ωραία και θα σταματούσε η δικαιοσύνη να τον κυνηγάει.

Ποιο ήταν το «θέμα» του; Γιατί τον εγκαλούσαν; Έλεγαν ότι απέκρυψε καταθέσεις αξίας 550 εκατομμύρια που βρέθηκαν στην Λίστα Λαγκάρντ. Για όσους γεννήθηκαν πέρσι, σημειώνω ότι η Λίστα Lagarde ήταν μία λίστα με καταθέσεις Ελλήνων σε μία και μόνο τράπεζα της Γενεύης, την HSBC, συνολικής αξίας περίπου 2 δις και ονομάστηκε έτσι επειδή παραδόθηκαν από την τότε Υπουργό οικονομικών Λαγκάρντ στον τότε ομόλογό της Γιώργο Παπακωνσταντίνου.

Την ίδια εποχή, η μητέρα μου η Μαργαρίτα "κατηγορήθηκε" στον τύπο ότι και εκείνη απέκρυψε «550 εκατομμύρια» στην λεγόμενη Λίστα Λαγκάρντ. Τυχαίος ο αριθμός των 550 εκατομμυρίων; Καθόλου. Το ένα και το ίδιο. Εδώ, για να δούμε το μεγαλείο της παραπληροφόρησης και του «fake news” στην χώρα του παραλόγου.

Την 1η Οκτωβρίου του 2013, ένα μπλογκ έγραψε την εξής «τρομερή» αποκάλυψη: «Mητέρα πρωθυπουργού με τα αρχικά Μ.Π. έχει στην κατοχή της 550 εκατομμύρια», και αυτό προκύπτει από την Λίστα Λαγκάρντ.  Στις 2 Οκτωβρίου οι φορολογικές αρχές (βλέπε ΣΔΟΕ) "διέρρευσαν" στον Τύπο ότι η Μαργαρίτα Παπανδρέου (με τα αρχικά Μ.Π.) ερευνάται για την πιθανότητα να είναι η «μυστική» κάτοχος του λογαριασμού. Η ταχύτητα στο να ανταποκριθούν στα υπονοούμενα ενός μικρού blog μέσα σε ένα 24ωρο είναι εκπληκτική. Εκτός αν σημειώσουμε ότι το blog άνηκε σε πολιτικό αντίπαλο που συγκυβέρνησε για τέσσερα και βάλε χρόνια…

Για να δούμε την συνέχεια: Υπήρχε πράγματι μια Μ.Π. στη λίστα. Μια γραμματέας, η οποία διαχειριζόταν εκ μέρους του εν λόγου επιχειρηματία τους λογαριασμούς ενός αμοιβαίου κεφαλαίου από την Ιρλανδία (αξίας 550 εκατ.), η οποία ονομαζόταν Μαρία Παντελή - Μ.Π. Δηλαδή η Μαργαρίτα… Η αμοιβή της γυναίκας όπως μάθαμε ήταν κάπου στα 2000 ευρώ το μήνα. Αλλά ήταν ήδη πολύ αργά…. Και μόνη η αναφορά ότι υπήρχε μία γυναίκα στην Λίστα με τα αρχικά Μ.Π ήταν αρκετή για να αρχίσει μια γενικότερη επίθεση, ειδικά με το κλίμα το πολιτικό τότε.

Ο  ΣΔΟΕ, «σκοντάφτοντας σε πολιτικό πρόσωπο», έστειλε το θέμα στην βουλή του Συριζανέλ προς διερεύνηση. Μια κοινοβουλευτική ακρόαση πραγματοποιήθηκε προκειμένου να εξετάσει το σύνολο της Λίστας Λαγκάρντ. Η γραμματέας, η οποία είχε φύγει από την Ελλάδα για να ζήσει στη Γαλλία, κλήθηκε να καταθέσει ως μάρτυρας. Διερωτάτο στην επιτροπή της Βουλής από γνωστούς βουλευτές του ηρωικού και αδικοχαμένου αντιμνημονιακού αγών, ποια η σχέση της Μαργαρίτας Παπανδρέου με τα 550. Η ίδια η κα Παντελή δεν μπορούσε να καταλάβει τις ερωτήσεις των βουλευτών του Συριζα και των Ανελ για το τι δουλειά είχε η Μαργαρίτα Παπανδρέου με τον λογαριασμό. Η ίδια η γραμματέας και σχεδόν κανείς άλλος -πλην εκείνου που το ξεκίνησε - δεν μπορούσε να κάνει την σύνδεση. Δεν έφτανε εκεί η φαντασία τους! Και φυσικά δεν μπορούσε να καταλάβει η αξιότιμη κα. Παντελή γιατί την ρωτούσαν για την Μαργαρίτα. Την γνωρίζετε; Όχι, απάντησε με απορία.

Το κυνήγι μαγισσών είχε αποτύχει. Ή μήπως όχι; Τα ψέματα τα συγκεκριμένα βρήκαν εύκολα το δρόμο τους και κυρίευσαν τον mainstream ελληνικό Τύπο. Έγιναν πρωτοσέλιδα στα κυριακάτικα φύλλα τριών εφημερίδων, και από εκεί μεταπήδησε η «είδηση» στην Guardian, τους Financial Times, την Bild, την L'Echo, την Corriere della Serra και άλλες ξένες εφημερίδες, οι οποίες δεν μπορούσαν να αντισταθούν στην κουτσομπολίστικη κατεδάφιση ενός ονόματος. Μάλιστα γράφτηκε ότι τα 550 τα χρησιμοποίησε ως εκβιασμό ο Σαρκοζύ κατά τον Γιώργο για να τον πιέσει να δεχτεί το μνημόνιο….

Κατόπιν μήνυσης της Μαργαρίτας κατά το ΣΔΟΕ, οι ελληνικές φορολογικές αρχές απολογήθηκαν επισήμως και δήλωσαν ότι η έρευνά τους δεν εμφάνισε απολύτως κανέναν λογαριασμό της ιδίας στο εξωτερικό. Έτσι, ενώ η υπόθεση στη συνέχεια αναιρέθηκε από τις ίδιες τις ελληνικές φορολογικές αρχές, ακόμη και μετά συνέχιζε να κυκλοφορεί ελεύθερα η φήμη από διάφορους δημοσιογραφίσκους, ορισμένοι από τους οποίους τιμήθηκαν για τον αγώνα τους με θέση στο Σύριζα. Υπάρχουν ακόμη και σήμερα δίκες εναντίον δυο εφημερίδων – και η ζωή συνεχίζεται.

Ας πάμε λίγο παρακάτω:  Ο αδελφός Αντρίκος. Ένα ακόμη κίνητρο για την υπογραφή του Γιώργου στο Μνημόνιο - κατασκευασμένο και δυναμικά προωθημένο από το ίδιο blog - ήταν ότι ο μικρότερος αδερφός μου Αντρίκος, ακαδημαϊκός και καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δήθεν χρησιμοποίησε «εμπιστευτική εσωτερική πληροφόρηση» για να παίξει σε ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και, συνεπώς, να κερδίσει από 6 έως 600 δισεκατομμύρια ευρώ (εξαρτάται με ποιον μιλάς). Ο αδελφός μου πήγε τον γνωστό πολιτικό που κινούσε το θέμα στα δικαστήρια, και κέρδισε την υπόθεση συκοφαντικής δυσφήμησης. Ωστόσο η ζημιά είχε ήδη γίνει.

Ούτε ένας δημοσιογράφος δεν ρώτησε το απλό ερώτημα: Ποιος αγόρασε CDs στην Ελλάδα και πότε; CDs αγοράστηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση Καραμανλή από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο το 2008 και είχαν πωληθεί ήδη πριν ο Γιώργος έρθει στην εξουσία το 2009. Ακόμα και σήμερα με μπερδεύουν με τον μικρό μου αδερφό και με ρωτάνε πού έχω κρύψει τα έξι δις μου.  Στη τσέπη μου. Έλα να τα δεις!

Ο mainstream Τύπος δεν κάλυψε καν τη νίκη του Αντρίκου το 2014 στα δικαστήρια - με μάρτυρες υπεράσπισης τον δικηγόρο Στάθη Ποταμίτη και τον Γιάνη Βαρουφάκη. Και έτσι, μαζί με το στίγμα των εκατομμυρίων της Μαργαρίτας, διάφοροι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ο αδελφός μου έχασε την υπόθεση. Ως προς τα δικά μου? Φαίνεται ότι έχω πολυτελές διαμέρισμα απέναντι από το Χάροντς, ότι αγόρασα για τον 12-χρόνο γιο μου μια Πόρσε, ότι έχω φωτοβολταϊκά πάρκα στην Μάνη και στην Παραμυθιά, και ότι μου αρέσει να διώχνω κόσμο από τα μαγαζιά για να βρω καλύτερη θέση….

Οι πρόσφατες ηχογραφημένες συζητήσεις υπουργών του Συριζανελ δείχνουν πως λειτούργησε ένα ολόκληρο παρακράτος για να κτυπηθούν πολιτικοί τους αντίπαλοι. Εκβιαζόντουσαν επιχειρηματίες, συλλάμβαναν δημοσιογράφους και δινόντουσαν εντολές στην δικαιοσύνη για το ποιόν να κρεμάσουν και ποιόν να αφήσουν ήσυχο. Απ΄ ότι μάθαμε στο ηχητικό ντοκουμέντο, αν ήσουν μαζί με το «μαγαζί», τότε σε αφήναν στην ησυχία σου. Τι είναι αυτό το «μαγαζί?» Μόνο μια σωστή έρευνα και μια εκ βαθέως παρουσίαση των πραγματικών γεγονότων θα βοηθήσει στην αποκατάσταση της αλήθειας.

Ως προς το λόγο της συνολικής επίθεσης; Δεν μπορώ να εξηγήσω εντελώς την αρρώστια της τότε εποχής. Ορισμένοι λόγοι: Ο αντιμνημονιακός αγώνας ήθελε και τα θύματά του. Πολιτικοί αντίπαλοι εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ βρήκαν ευκαιρία να ενισχύσουν τα fake news ώστε να προχωρήσουν με τις δικές τους στρατηγικές. Να κλείσει μια και καλή το κεφάλαιο «Παπανδρέου» στην σύγχρονη Ελλάδα. Να τελειώνουμε με μεταρρυθμίσεις τύπου «Διαύγεια» και ηλεκτρονική συνταγογράφηση.

Τέλος, μη ξεχνάμε τον ρόλο της ανθρώπινης φύσης. Στ’ αγγλικά υπάρχει η λέξη Schadenfreude, που σημαίνει την χαρά που αποκομίζει κάποιος το να ακούει ή να βλέπει τα προβλήματα άλλων ανθρώπων. Εμείς το λέμε χαιρεκακία ή αν θέλετε κακεντρέχεια. Πάντα έχουμε μέσα μας μια μικρή κρυφή κακία που αρέσει να βλέπουμε «ονόματα» να γκρεμίζονται, είτε είναι αθώοι είτε όχι. Αυτή τη τάση σίγουρα εντείνεται όταν τα πράγματα είναι δύσκολα, όπως σήμερα. Ένα σωστό πολίτευμα όμως δεν κτίζεται πάνω στα αρνητικά του ανθρώπινου χαρακτήρα, αλλά στα θετικά. Όπως έλεγαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι, πρέπει μια πολιτεία να ενισχύει τις αρετές του γένους. Οι νέες αποκαλύψεις είναι μια σοβαρή ευκαιρία να κλείσουμε το κεφάλαιο της εκμετάλλευσης της εξουσίας για ιδίον όφελος και να επιστρέψουμε στις αρετές μας. Ίδωμεν.

Αφήστε ένα σχόλιο