Το σύστημα διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Δημοσιεύτηκε από economia 08/07/2020 0 Σχόλια Βιβλιοπαρουσίαση,

Συλλογικό έργο επιμ. Κωνσταντίνος Στεφάνου
Το σύστημα διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2020
σελίδες 58, τιμή εκδότη: 69,00 ευρώ

 

 

 

 

 

Στο συλλογικό αυτό έργο 15 πανεπιστημιακών που ασχολούνται στην Ελλάδα με το φαινόμενο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως αυτό εξελίσσεται, με την επιλογή να προσπεράσουν την παραδοσιακή νομική/θεσμική προσέγγιση και να το περιγράψουν περισσότερο λειτουργικά και ως σύστημα διακυβέρνησης, υπάρχει μια πολύτιμη παραδοχή. Η οποία μάλιστα τοποθετήθηκε ως προμετωπίδα, με το τσιτάτο του Κοντορσέ σύμφωνα με το οποίο «Η αλήθεια ανήκει σ’ αυτούς που την αναζητούν, όχι σ’ αυτούς που ισχυρίζονται ότι τους ανήκει».

 

Η ίδια η πολυπλοκότητα του κοινοτικού/ενωσιακού συστήματος και η συνεχής τριβή του με μια μεταβαλλόμενη πραγματικότητα (διόλου τυχαία, τα παραδείγματα για το σύστημα διακυβέρνησης της ΕΕ που έχουν επιλεγεί είναι όσα βρίσκονται σε βαθύτερη κίνηση: Ευρωζώνη, Σένγκεν, εξωτερική πολιτική και ασφάλεια, αλλά και κυβερνοχώρος, εξωτερική οικονομική διπλωματία, κρατικές ενισχύσεις…) υποχρεώνουν όσους ασχολούνται με την ΕΕ να εγκαταλείψουν κάθε φιλοδοξία μιας ex cathedra και «οριστικής» προσέγγισης. Αντιθέτως, χρειάζεται να αναζητήσουν με κάθε τρόπο τις διήκουσες νομιμοποιητικές βάσεις (δανειζόμαστε από την προσέγγιση του Κ. Στεφάνου) του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, ανάμεσα σε συναίνεση και αποτελεσματικότητα.

 

Άλλωστε, σε μιαν απόδειξη της προθυμίας προσαρμογής στα πράγματα, ένα συλλογικό έργο που προδήλως χρειάστηκε πολύμηνη –αν μη πολυετή– προετοιμασία και που ο Πρόλογός του συντάχθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2020 «χρειάστηκε» να φιλοξενήσει και αναφορά στην κρίση του κορονοϊού. Πώς; Έστω με την ομιλία της Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου για το θέμα αυτό, που ΚΑΙ την αποτελεσματικότητα της ΕΕ αλλά ΚΑΙ το αίτημα της συναίνεσης, την ίδια τη συνοχή της, έθεσε/θέτει σε δεινή δοκιμασία. Διαβάζοντας τόσο την ιστορική αναδρομή στο πώς προέκυψε και πώς στήθηκε το κοινοτικό/ενωσιακό οικοδόμημα όσο και τις επιμέρους αναλύσεις για το πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί του, δεν μπορεί κανείς παρά να διερωτάται πώς –τώρα– θα ανταποκριθεί στο μεγαλύτερο–πολλοί το ονόμασαν «υπαρξιακό»– σοκ της πανδημίας. Τι θα διατηρήσει από νομιμοποιητική βάση, τόσο σε επίπεδο αποτελεσματικότητας όσο και σε επίπεδο συνοχής. Και πόσο θα κατορθώσει να προσαρμόσει τους μηχανισμούς που θεωρεί ότι δημιούργησε: η αντιπαράθεση του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου με το Δικαστήριο της ΕΕ είναι δείγμα του τι θα ακολουθήσει.

Αφήστε ένα σχόλιο