Επικίνδυνα αντανακλαστικά

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 20/07/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Το γεγονός ότι, μετά από διαδοχικές πολιτικές κρίσεις και διαπραγματευτικούς τακτικισμούς, η Κορυφή της Παρασκευής/Σαββάτου ξεπέρασε και την Κυριακή και ξαναξεκινάει Δευτέρα (με τους σχολιαστές επιμελώς να καταγράφουν ότι πάει να ξεπεράσει σε διάρκεια - αλλά και σε πολιτική ένταση - την Κορυφή της Νίκαιας προ 20ετίας, η οποία υποτίθεται ότι καθόριζε το θεσμικό μέλλον της ΕΕ...) ασφαλώς και δείχνει την οριακότητα της τωρινής συγκυρίας. Δηλαδή την μετά-τον-Covid-19 προσπάθεια ανάκαμψης των ευρωπαϊκών οικονομιών ΚΑΙ διατήρησης της συνοχής της ενιαίας αγοράς - δηλαδή της ΕΕ.

 

Η διάρκεια δεν κάνει ποτέ καλό: έτσι, τα Ευρωπαϊκά μήντια αφού ανέλυσαν και εξήγησαν το διακύβευμα, αναλώθηκαν στο ποιος Πρωθυπουργός φόρεσε καλύτερα την πιο εμπνευσμένη μάσκα ή τι μενού προσφέρθηκε στο γεύμα και το δείπνο των ηγετών. Ωσότου... το πράγμα σοβάρεψε.

 

Οσο προχωρούσαν οι υπό πίεση (που θύμιζε δυσάρεστα χύτρα ταχύτητας με χαλασμένη την βαλβίδα εκτόνωσης: η παρομοίωση προέρχεται απο τους διαδρόμους των Βρυξελλών όταν ο Πρόεδρος Μακρόν άφησε να διαρρεύσει η πληροφορία ότι είχε ζητήσει να ετοιμασθεί το αεροπλάνο του για πρόωρη αναχώρηση...) διαπραγματεύσεις της Κορυφής των «27» για το γύμνασμα του Ταμείου Ανάκαμψης/ Generation Next EU, τόσο γινόταν φανερό στους συμμετέχοντες - και, πίσω στις πρωτεύουσες, στους παρατηρητές της διαδικασίας - ότι το στοίχημα που είχε μπει, να θεωρηθεί δηλαδή αυτή η μεγάλη/άνευ προηγουμένου πρόκληση ευκαιρία για ένα «μεγάλο άλμα προς τα εμπρός» της Ευρώπης ξύπνησε επικίνδυνα αντανακλαστικά.

 

Τι θα πει αυτό; Θα πει ότι, για παράδειγμα, προκειμένου να τιθασσεύσει εκ μέρους των Frugal Four (Ολλανδίας, Αυστρίας, Δανίας, Σουηδίας, ήδη και Φινλανδίας) όχι μόνο /όχι τόσο την απλόχερη - γι αυτούς - σωστική χρηματοδότηση της άμυνας κατά της κρίσης που έφερε η πανδημία του Covid-19 , όσο το ενδεχόμενο να χαλαρώσει άπαξ και δια παντός η δημοσιονομική πειθαρχία (που ήδη πήγε πίσω με το πάγωμα του Συμφώνου Σταθερότητας), η Ολλανδία ζήτησε ευθέως να έχει δικαίωμα βέτο κάθε χώρα επί του υποβαλλόμενου επι τις ωφελούμενες χώρες Σχεδίου Ανάπτυξης/Ανάκαμψης. Προκειμένου να μην σπάσει η διαπραγμάτευση, συμβιβαστικές προτάσεις περιέλαβαν εναλλακτικές - όπως να μην αρκεί η έγκριση των Σχεδίων Ανάκαμψης με στοιχεία μεταρρυθμίσεων απο την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (θεωρούμενη too soft), αλλά από σύνθεση του Eco/Fin με αυξημένη πλειοψηφία ή πάλι με την ανακίνηση βέτο απο μειοψηφία μπλοκαρίσματος.

 

Ακομη βαρύτερο ήταν το άλλο όπλο με το οποίο απείλησαν οι  Frugal Four τις χώρες του Νότου: να αφήσουν την Κορυφή να εξελίσσεται μέχρι το άνοιγμα των αγορών, την Δευτέρα, ώστε οι αποδόσεις των ομολόγων τους (των Νότιων, ιδιως της Ιταλίας), να λειτουργήσουν πειθαρχητικά. Βαρύ, αλλά ... συνέβη με την Κορυφή να μπαίνει στην τέταρτη ημέρα της.

 

Δείτε τώρα την αντίπερα όχθη. Προκειμένου να ανακόψει την διολίσθηση που ερχόταν μέσω διαδοχικών συμβιβαστικών προτάσεων της Προεδρίας προς την κατεύθυνση των  Frugal Four, ο Ιταλός Πρωθυπουργός - ο οποίος, εκ τεχνοκρατών προερχόμενος και επικεφαλής μιας τυπικά εύθραυστης πλειοψηφίας στην χώρα του που έχει γονατίσει απο τον  Covid-19: ας σημειωθούν ολα μαζί αυτά! - ευθέως απείλησε, ή πάντως προειδοποίησε ότι αν δεν προχωρήσει πιο ικανοποιητικά η συζήτηση δεν θα διστάσει να προβάλει αληθινό βέτο στην συνολική διαπραγμάτευση του MFF/ μεσοπρόθεσμα προτεινόμενου Κοινοτικού Προϋπολογισμού 2021-27. (Σημειωτέον ότι το MFF έχει αρχίσει να ροκανίζεται και ως ύψος, και ως δομή,  ώστε να προκύψει συμβιβασμός).

 

Αυτή ακριβώς η δίδυμη προθυμία για μορφές βέτο και για πειθάρχηση δια των αγορών, δείχνει τι; Ο καθένας ας διαμορφώσει γνώμη! Πάντως και αυτή η διάσταση και οι επιμέρους συναντήσεις μικρών ομάδων συντονισμού - σε μια, των χωρών του Νότου με εκπροσώπους των  Frugal Four μόνον την τελευταία στιγμή προστέθηκε ο ημέτερος Κυριάκος Μητσοτάκης, και γνωστοποιήθηκε αυτό μέσω  Twitter... - μάλλον δείχνει ότι οι προσδοκίες για «μεγάλο άλμα» προς ομοσπονδίωση ανήκουν στην σφαίρα της (Ευρώ)φαντασίας. Μόνον το πελώριο πολιτικό κεφάλαιο που έχει επενδυθεί στην υπόθεση της ΕΕ υπόσχεται ότι στο τέλος «κάποια λύση θα βρεθεί».

 

 Όπως κι αν καταλήξει αυτή η διαπραγμάτευση, ξύπνησε επικίνδυνα αντανακλαστικά.

 

Αφήστε ένα σχόλιο