Μια ματιά στις εκτιμήσεις και προβλέψεις του ΟΟΣΑ

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 27/07/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Με μεγάλη διακριτικότητα – ας το πούμε έτσι… - πέρασε στην θυελλώδη ειδησεογραφία των ημερών η σειρά εκτιμήσεων του ΟΟΣΑ για την Ελληνική οικονομία. H όποια προσοχή υπήρξε επικεντρώθηκε στις προβλέψεις του Οργανισμού για την ανάπτυξη (δηλαδή: την ύφεση) για το 2020, και την ανάκαμψη για το 2021. Πολύ πιο ουσιαστικές, ωστόσο, ήταν οι διαρθρωτικού χαρακτήρα παρατηρήσεις/προτάσεις του ΟΟΣΑ, αν μη τι άλλο γιατί όταν έρθει η ώρα της αξιολόγησης του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας στην ΕΕ (εν όψει πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης) η γνώμη του ΟΟΣΑ – καίτοι θεσμικά είναι «απ’ άλλη συζήτηση» - είναι περίπου βέβαιο ότι θα παίξει ρόλο.

 

Όμως ας δούμε για λίγο τις προβλέψεις για το ΑΕΠ: υποχώρηση 8% για φέτος στο βασικό σενάριο, ενώ 9,8% αν έχουμε «δεύτερο κύμα» Covid-19. ανάκαμψη 4,5% του χρόνου στην πρώτη περίπτωση, μόλις 2,3% στην δεύτερη. Περισσότερο κι από την πολύ πιο προσγειωμένη πρόβλεψη για φέτος (σε σχέση π.χ. με την δική μας/του ΥΠΟΙΚ), η δυσοίωνη/συγκρατημένη για την ανάκαμψη του 2021 αξίζει να προσεχθεί.

 

Η επικεφαλής οικονομολόγος του Οργανισμού Laurance Boone είπε βέβαια τον καλό της λόγο για την αποτελεσματικότητα διαχείρισης της κρίσης του Covid-19 «που ανέκοψε την διαδικασία ανάκαμψης» παρά την πρόοδο που είχε γίνει έως τότε, επιλέγοντας να τονίσει την επιταχυνόμενη ψηφιακή μετάβαση στην λειτουργία του Ελληνικού Δημοσίου ως ένδειξη ότι μπορεί να βελτιωθεί κι άλλο «η ανταπόκριση της Διοίκησης στις ανάγκες των πολιτών και των εταιρειών […] ουσιώδης προϋπόθεση για την επαναφορά της ανάκαμψης». Όμως,  με την συνήθεια που έχει ο ΟΟΣΑ – την θυμόμαστε από την διαβόητη εργαλειοθήκη, της εποχής των Μνημονίων – να κάνει συγκεκριμένες εισηγήσεις/υποδείξεις, ας έχουμε δει τις αιχμηρότερες απ’ αυτές:

 

  • Θα πρέπει να ενταθούν τα δημοσιονομικά μέτρα στήριξης, ώστε να βελτιωθούν οι προοπτικές αντιμετώπισης των συνεπειών του Covid-19, και τούτο (προσέξτε την εξειδίκευση…) με την στήριξη επιχειρήσεων και κλάδων «με τις καλύτερες προοπτικές ανάπτυξης». Ομοίως, να τονωθούν οι δημόσιες επενδύσεις, με έμφαση (πάλι προσέξτε την εξειδίκευση) στις δημόσιες μεταφορές, την διαχείριση απορριμμάτων, την καινοτομία και (φυσικά!) την περαιτέρω επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού της Δημόσιας Διοίκησης.
     
  • Θα πρέπει – περνάμε τώρα στις αρνητικού χαρακτήρα/αποτρεπτικές διαρθρωτικές συστάσεις – να «διασφαλισθεί ότι δεν θα αυξηθεί περαιτέρω η δαπάνη για τις συντάξεις», καθώς και ότι η κοινωνική πολιτική θα γίνεται με πιο στοχευμένες παρεμβάσεις. (Εδώ, μάλιστα, γίνεται και ειδική αναφορά στην χρηματοδότηση του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος, αλλά και στις «υπηρεσίες φροντίδας, ειδικά για παιδιά και ηλικιωμένους») . Να μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές στα κατώτερα μισθολογικά κλιμάκια και να συνεχισθεί η διεύρυνση της φορολογικής βάσης, προκειμένου να μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές.
     
  • Έμφαση δίνεται στην ενιαία αντιμετώπιση «των διαφόρων τύπων απασχόλησης». Εδώ, η εξειδίκευση φθάνει σε σημείο σύστασης να εγκαταλειφθεί στην εκπαίδευση ο θεσμός των αναπληρωτών, με σταθερή «μετακίνηση προς συμβάσεις εργασίας μεγαλύτερης διάρκειας». και μάλιστα κατά τρόπο που να επιβραβεύει την απόδοση (μια πιο λειτουργική εκδοχή της αξιολόγησης).

  • Διόλου απροσδόκητο για ΟΟΣΑ, ξαναγίνεται αναφορά στο άνοιγμα των ελεύθερων επαγγελμάτων, αλλά και στην επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης (μάλιστα με… δείκτες καταγραφής της απόδοσης!) καθώς και στην επαναφορά των προσπαθειών κωδικοποίησης νόμων και κανονιστικών διατάξεων.
     

Αυτή η ματιά στις εκτιμήσεις και προβλέψεις του ΟΟΣΑ, κυρίως όμως στις εξειδικευμένες προτάσεις και συστάσεις του θα μπορούσε να χρησιμεύσει προκειμένου να προχωρήσει περισσότερο προς εξειδίκευση το – γενικό, μέχρι στιγμής – πλαίσιο της Επιτροπής Πισσαρίδη.

Αφήστε ένα σχόλιο