Μετά και το δεύτερο ντημπέιτ της ΚεντροΑριστεράς

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 07/11/2017 0 Σχόλια Economia Blog,

Το σκηνικό, χθες, στήθηκε δυσάρεστα. Αναφερόμαστε στην τρομοκρατική επίθεση μια ώρα πριν την έναρξη του ντημπέιτ για την ηγεσία της ΚεντροΑριστεράς, κατά των γραφείων της Χαριλάου Τρικούπη με καλάσνικοφ. Ούτε όμως αυτή η αίσθηση της οριακότητας στην οποία βρίσκεται ο δημόσιος βίος στην Ελλάδα του 2017 ήρκεσε για να προσλάβει αυτή η πολιτική λειτουργία των τηλεμαχιών αληθινό περιεχόμενο.

 

Η πρώτη, μεταξύ των 5 κυριότερων υποψηφίων αλλά χωρίς την Φώφη Γεννηματά, στο Action 24, υπήρξε μάλλον η πλέον λειτουργική. η δεύτερη στην ΕΡΤ με δημοσιογράφους των περιφερειακών καναλιών είχε το ίδιο «κάθισμα» που χαρακτήρισε και την τελευταία: η παρουσία Παύλου Τσίμα δεν κατάφερε τελικά να ξυπνήσει το κλίμα.

 

Στα θετικά αυτής της διαδρομής ας καταγραφεί το πολιτισμένο, μη-εχθρικό κλίμα της αντιπαράθεσης. Ίσως και το ότι περίπου έπεισαν οι επίδοξοι ηγέτες για το ότι θα συνεχίσουν την επαύριον της εσωκομματικής κάλπης όλοι μαζί. Κάπου εκεί, όμως, τα θετικά σταματούν.

 

Χρειαζόταν να πιέσει η Ράνια Τζίμα, επικαλούμενη μάλιστα δημοσκόπηση, για να τεθεί το θεμελιώδες ερώτημα – στον Στ. Θεοδωράκη – αν δέχεται ή όχι ο χώρος αυτός ότι ο (κυβερνών) ΣΥΡΙΖΑ «αναγνωρίζεται» ως μέρος της ΚεντροΑριστεράς. Ο Στ. Θεοδωράκης προσπέρασε λέγοντας ότι το ζήτημα τώρα είναι μια ευρύτερη συστράτευση στον χώρο του Κέντρου, πέρα από ετικέτες, παραπέμποντας σ’ εκείνο που δημιουργήθηκε πριν έναν αιώνα από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Συνολικά πάντως οι προσελθόντες στο ντημπέιτ για να φωτίσουν τους πολίτες/υποψήφιους ψηφοφόρους «του χώρου», προτίμησαν την υπεκφυγή, πλην Γιάννη Ραγκούση. Τελικά ο αγώνας για την ΚεντροΑριστερά έμεινε ως φαίνεται πρόταση Κεντρο(αντι)Αριστεράς.

 

Δυσάρεστο ίζημα, η υπόθεση των χιλιάδων σταυρωμένων ψηφοδελτίων που πήγαν να μοιραστούν (εγκαλείται γι αυτό ο Γιώργος Καμίνης, πάντως το στρατηγείο του, όμως αυτή η παράξενα παλαιοκομματικής λογικής κίνηση τελικώς πνίγηκε) για να «οδηγήσουν» την ψήφο.

 

Στα θέματα ουσίας – πρώτιστα η οικονομία! – πολύ λίγα πράγματα, ιδίως δε τίποτε που να επιτρέπει στον ψηφοφόρο των εσωκομματικών εκλογών να διαλέξει.

 

Συμπέρασμα: θα πάει κόσμος να ψηφίσει στις 12/19 Νοεμβρίου;

 

Αφήστε ένα σχόλιο