Μια καλειδοσκοπική ματιά στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών

Δημοσιεύτηκε από economia 06/03/2017 0 Σχόλια Economia Blog,

Αν επιχειρήσει κανείς μιαν αποτίμηση της δεύτερης διοργάνωσης του Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, που συγκέντρωσε στον εμβληματικό αυτό χώρο και μάλιστα στο σχετικά λησμονημένο Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, δεκάδες εισηγητών και συζητητών οι οποίοι - επί τέσσερεις ημέρες, με πυκνό ενδιαφέρον ακόμη και την Κυριακή πρωί σε συζητήσεις για την Συνταγματική Αναθεώρηση ή πάλι την σημασία των θεσμών για την οικονομική ανάπτυξη! - κάλυψαν μιαν ευρύτατη γκάμα θεμάτων, θα βρεθεί με ένα θετικό ασφαλώς ισοζύγιο. Χωρίς να μιλήσουμε για "θεσμό", όμως βέβαιο είναι ότι η απόπειρα του Σίμου Τσομώκου - και των πολλών που προσήλθαν στην προσπάθειά του αυτή - να στήσει μια διαδικασία συζήτησης και δημόσιου προβληματισμού έχει αρχίσει να ριζώνει. Να τραβάει το ενδιαφέρον. Να ανοίγει συζητήσεις. Να φέρνει μαζί ανθρώπους που ενδιαφέρονται να δουν "λίγο παρακάτω" πού πάει το πράγμα ( γι αυτό άλλωστε η αυτοτοποθέτηση του Οικονομικού Φόρουμ: "Η προοπτική της Ελλάδας και της περιοχής: Βλέποντας προς το 2020-30").

 

Στην αρνητική πλευρά του ίδιου αυτού ισοζυγίου του Φόρουμ, θα βρει κανείς την υπερβολή στο "φόρτωμα" και των θεμάτων και των διαδοχικών πάνελς/συζητήσεων, που έφτασε - φέτος, δεύτερη χρονιά, επαναλαμβάνουμε - σε έναν κορεσμό του χρόνου και μιαν ένταση των ρυθμών, που το Νταβός το ίδιο την γνώρισε μόνον μετά την δεύτερη δεκαετία ύπαρξής του! Κάτι από πιο αργούς ρυθμούς, κάτι από διαλείμματα - ας πούμε αναστοχασμού, για να μείνουμε "εντός κλίματος" - καλό θα έκαναν στην οργανωτική διαδικασία.

 

Πάντως, η διαδοχή των τοποθετήσεων είχε την δική της λογική του καλειδοσκοπίου από όσα άφησε να φανούν π.χ. η συζήτηση Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Niall Ferguson ως κλίμα και προθέσεις για ένα δύσκολο αύριο που θέλουμε/δεν θέλουμε θάρθει. Ή πάλιν η συγκρατημένη τοποθέτηση του Γιάννη Δραγασάκη ότι κάποτε θάπρεπε να ειπωθεί όλη η αλήθεια για την "διαπραγμάτευση" του 2015. Αντίστοιχα η προσεκτική πρόβλεψη Κώστα Σημίτη ότι το Grexit δεν έχει ακόμη φύγει οριστικά/απόλυτα από το τραπέζι ή πάλιν η μελετημένα διπλωματική τοποθέτηση του Αμερικανού πρέσβη Geoffrey Pyatt ότι εκείνο που θα τον φόβιζε περισσότερο είναι "ένα ατύχημα" στο Αιγαίο...

 

Από κει και πέρα, Λουκάς Παπαδήμος και Tomas Wieser περιέγραψαν ως πρόβλημα αν μη ως καταστροφή το να μην κλείσει η τωρινή αξιολόγηση, θεωρώντας όμως παράλληλα ότι ζήτημα πολιτικής/τεχνικής βούλησης είναι το να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις μέσα σε λίγες μόνον ημέρες. Βαγγέλης Βενιζέλος και - υπό διαφορετική γωνία - Κώστας Σημίτης ουσιαστικά βλέπουν να κινούμεθα σε τροχιά "4ου Μνημονίου".

 

Ο ίδιος Παπαδήμος και ο Λουκάς Τσούκαλης, επίσης, θεωρούν την ίδια στιγμή ότι άμα ο πυρήνας της Ευρώπης/Ευρωζώνης δεν προχωρήσει την ολοκλήρωση, τότε το συνολικό ευρωπαϊκό εγχείρημα θα περιέλθει σταδιακά σε αποικοδόμηση. Αν προσθέσει  τώρα κανείς την "επίσημη" ανάλυση της Λευκής Βίβλου Γιουνκέρ από τον εκπρόσωπο Τύπου της Επιτροπής Μαργαρίτη Σχινά, με την πρόδηλη αμηχανία να δείξει προς τα πού θα κινηθεί η "Ευρώπη" μετά τον εορτασμό των 60χρονών της στις 25 Μαρτίου, στην Ρώμη, βλέπει μιαν συνολική εικόνα θολού αύριο.

Αφήστε ένα σχόλιο