Ξανα-ανακαλύπτοντας την βιομηχανία – Ευρωπαϊκά και Ελληνικά (Β)

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 01/02/2018 0 Σχόλια Economia Blog,

Βλέπαμε χθες πώς, με ευκαιρία την σύνοδο της Επιτροπής Βιομηχανικής Πολιτικής της BusinessEurope στην Αθήνα, οι G. Koch και A. Affre παρουσίασαν την σημερινή ισορροπία των σχέσεων της βιομηχανίας με τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς - και μάλιστα την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που ξανα-ανακάλυψε την βιομηχανία, σε σημείο να καταστρώσει Νέα Βιομηχανική Πολιτική.

 

Παρουσιάζοντας τους φιλοξενούμενους, από πλευράς ΣΕΒ ο Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος του ΣΕΒ Κωνσταντίνος Μπίτσιος πήρε την ευκαιρία να μιλήσει για τις προοπτικές και τους στόχους της Ελληνικής βιομηχανίας και της παραγωγής της, μπροστά στην «κρίσιμη χρονιά αποφάσεων και εξελίξεων» που αποτελεί το 2018. Μια βιομηχανία που έχει συμπιεσθεί στο 8,8% του ΑΕΠ (αν και λίγο κάτω από 10% σε όρους καθαρής προστιθέμενης αξίας), αλλά επιδιώκεται να φθάσει το 12% σε ορίζοντα 2020 - και να «κοιτάξει» προς το 15% μακροπρόθεσμα.

 

Η προσδοκία που διατυπώνεται από τον ΣΕΒ είναι «να έχουμε διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος», με την διευκρίνηση ότι το κυριότερο που ελπίζεται είναι η συνειδητοποίηση της προτεραιότητας που πρέπει να έχει εφεξής η στροφή προς διεθνώς εμπορεύσιμα αγαθά και υπηρεσίες (με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε ανάκτηση και διατήρηση ανταγωνιστικότητας).

 

Η προσδοκία αυτή στηρίζεται στο ότι η κρίση έδειξε - ή θάπρεπε να έχει δείξει - ότι η βιομηχανία ανταποκρίνεται καλύτερα στις διακυμάνσεις του οικονομικού κύκλου, ότι οι θέσεις εργασίας που δημιουργεί είναι και πιο «ανθεκτικές» και πιο καλοπληρωμένες (και συνεπώς περισσότερο αποδοτικές σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές...), ότι εκεί συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος καινοτομίας. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, η βιομηχανία απασχολεί στην Ελλάδα περί το 1,2 εκατ. εργαζόμενους, δηλαδή 1/4 του συνολικού εργατικού δυναμικού και εξασφαλίζει το 42% των εξαγωγών. Ενώ, δε, πολλά έχουν λεχθεί για την υστέρηση επενδύσεων, πάντως στα χρόνια 2009-16 στην βιομηχανία πραγματοποιήθηκαν κατά τον ΣΕΒ επενδύσεις της τάξεως των 27 δις ευρώ.

 

Μιλώντας περισσότερο από πλευράς αδυναμιών και ανάγκης προσπεράσματός τους, ο Α. Σκέρτσος ως Γενικός Διευθυντής του ΣΕΒ στάθηκε στα θέματα όπως του ενεργειακού κόστους, με την διάκριση ανάμεσα σε κυρίως κόστος παραγωγής και επιβαρύνσεις από φόρους, τέλη, αντιστάθμιση επιδότησης για «καθαρές μορφές ενέργειας» - αλλά και κατανομή σε οικιακά και επιχειρηματικά τιμολόγια. (Για να επιμείνει στο ότι, πάντως σε επίπεδο βασικού κόστους παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάνει ό,τι μπορεί»). Ή όπως της διαδικασίας αδειοδοτήσεων, όπου οι προσπάθειες που έχουν γίνει και συνεχίζονται απαιτούν πολλή προσπάθεια ακόμη.

 

Η συζήτηση πάντως έκλεισε με μια προσγειωτική παρατήρηση του G. Koch: όταν στην Ευρώπη δανείζεται η βιομηχανία με 2%-3% ή και ακόμη παρακάτω, ενώ στην Ελλάδα οι συνομιλητές του του είπαν ότι (ΑΝ βρίσκουν άνοιγμα για δανεισμό…) είναι ζήτημα αν γλυτώσουν το 7%, τα περιθώρια παραμένουν στενά – πολύ στενά. Αν, τώρα, σ’ αυτό προστεθεί και το μη-μισθολογικό κόστος της εργασίας όπως έχει διαμορφωθεί…

 

Αφήστε ένα σχόλιο