Οι «πολλαπλές επιλογές» ως παγίδα

Δημοσιεύτηκε από economia 20/03/2017 0 Σχόλια Economia Blog,

Το είχε πει προ ημερών ο Αλέξης Τσίπρας και ήταν, αλήθεια, ευρηματικό στην συγκυρία όπου ειπώθηκε. Ενώ όλοι στην "Ευρώπη" μιλούσαν (και μιλούν, και θα μιλούν επί καιρό) για "Ευρώπη πολλών ταχυτήτων" , η πρόταση Τσίπρα ήταν να περιστραφεί η συζήτηση γύρω από μια "Ευρώπη των πολλαπλών επιλογών".

 

Στην συγκυρία εκείνη - επαναλαμβάνουμε - και ενώ τώρα όλοι έχουν πέσει σε περισυλλογή γύρω από τις δυο ή περισσότερες ταχύτητες, τους ομόκεντρους ή συν-ομόκεντρους κύκλους, την Ευρώπη των "προθύμων και ικανών" /willing and able , την μεταβλητή γεωμετρία κλπ, η ευρηματικότητα του Ρωμηού "έγραψε". Άφησε να φανεί ότι, αντί για ένα σχήμα επιβολής και καταναγκασμού - γιατί στο willling and able η λειτουργική λέξη είναι μια: το AND , το "και" - στην μελλοντική οικοδόμηση της Ευρώπης θάπρεπε/θα μπορούσε να επικρατήσει (ή, πάντως, να επιχειρήσει να διαδραματίσει ρόλο) η συναίνεση, η αναζήτηση συγκερασμών συμφερόντων.

 

Τα Ευρωπαϊκά έχουν, εν τέλει αυτό το πλεονέκτημα: κρίνονται στον μακρό χρόνο, στο "κάποτε", στην ωρίμανση συσχετισμών. Πού ξέρεις; Μετά τις Ευρωπαϊκές εκλογικές αναμετρήσεις - ιδίως αν κινηθεί κάτι, σοβαρά, στην Γερμανία: μεγάλο "αν"! - μέχρι και να αποκτήσει υπόσταση θα μπορούσε η λογική των "πολλαπλών επιλογών" του Αλέξη Τσίπρα.

 

Το κακό, όμως, ποιο είναι; Ότι αυτή η προσδοκία (ή μήπως η βεβαιότητα), ότι υπάρχουν και ότι μπορούν να είναι λειτουργικές, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, πολλαπλές επιλογές, "ξεβάψει" πλέον - υπό συνθήκες μέσων του 2017 - και στην Ελληνική υπόθεση, στην διαπραγμάτευση για την διαβόητη δεύτερη αξιολόγηση του Μνημονίου-3, στην συζήτηση για το που θα πάει/πώς θα πορευτεί η Ελλάδα μετά το 2018. Στο Μνημόνιο3+; Στο Μνημόνιο 4; Σε μια υπό Ευρω-στήριξη πορεία της Ελλάδας προς τις αγορές, με ρόλο του ΔΝΤ ως εγγυητή; Αν αληθινά πιστεύει ο Έλληνας Πρωθυπουργός ότι ΚΑΙ σ' αυτό το ζήτημα υπάρχουν "πολλαπλές επιλογές", κάνει στον εαυτό του κακό - στον εαυτό του, στην Κυβέρνησή του και στην χώρα του. Επιλογές μπορεί να υπάρχουν, όμως δεν εξαρτώνται απ' αυτόν, από την Κυβέρνησή του, από την χώρα του. Εξαρτώνται από τους Ευρωπαϊκούς σχεδιασμούς, όπως εξαρτιόνταν και το 2015.

 

Οι συσχετισμοί αλλάζουν. Όμως αλλάζουν... όταν αλλάζουν. Και αλλάζουν αργά. Γι’ αυτό, η αντίληψη περί "πολλαπλών επιλογών" μεταφερόμενη στα δικά μας κινδυνεύει να αποβεί παγίδα. Πάλι.

Αφήστε ένα σχόλιο