Το περίσσευμα εικόνας

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 05/04/2018 0 Σχόλια Economia Blog,

Εικόνα, πολλή εικόνα με πολλούς συμβολισμούς, περίσσευμα εικόνας είναι εκείνο που κινδυνεύει να εκτοπίσει ακόμη και τις φραστικές υπερβολές στην διαχείριση της τωρινής – της χειρότερης στην Μεταπολίτευση, όπως πάμε… - κρίσης των Ελληνοτουρκικών.

 

Η ανταλλαγή ιστορικών αναφορών, από τους προγόνους των σημερινών Ελλήνων που βρίσκονται στον βυθό του Αιγαίου (Μπαχτσελί) ή που πήγαν να γίνουν παστοί στην Αλμυρά Έρημο το 1922 (Ερντογάν) μέχρι τις μνήμες Επανάστασης του 1821 (Καμμένος) και την «επιστροφή» στην 9η Σεπτεμβρίου του 1922 (Γιλντιρίμ), συμπληρώνεται με την παράταξη Τούρκων στρατιωτών που ανέμεναν να αποδώσουν τιμές στον Βλαντιμίρ Πούτιν και άκουσαν τον ηχηρό χαιρετισμό «Μεχραμπά, ασκέρ!» από τον Ερντογάν (σε ρόλο μετα-Ατατούρκ!), και με τον Καμμένο να επιθεωρεί μονάδες στα νησιά προκειμένου να εκφωνήσει το «αν έχουν κότσια, ας τολμήσουν να αμφισβητήσουν έστω ένα χιλιοστό».

 

Και εδώ ακριβώς έρχεται να κουμπώσει η άλλη εικόνα – εκείνη του Ρουβίκωνα σε καταδρομική επιχείρηση, να πετάξει μπογιές στο Τουρκικό Προξενείο στο Ψυχικό εποχούμενος λεωφορείου (και απερχόμενος με λεωφορείο, πάλι, ενώ οι αστυνομικές δυνάμεις φρούρησης «ψάχνονταν»), και αναρτώντας εν συνεχεία την εικόνα αυτή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προς χρήσιν.

 

Αυτό το περίσσευμα εικόνας, σιγά-σιγά, θα μας κάνει – θα κάνει την κοινή γνώμη, εννοούμε – να πιστέψει ότι αυτές, οι δηλώσεις και οι «ιστορικές» αναφορές και οι ύβρεις και οι εικόνες και οι σκηνοθεσίες αποτελούν το σύγχρονο πόλεμο, περισσότερο κι από τα θερμά επεισόδια τύπου Υμίων. Πρόκειται για επικίνδυνη παρανόηση, εξαιρετικά διαβρωτική εκείνου που οι παλιοί αποκαλούσαν «φρόνημα». Το οποιο έχει στον πυρήνα του την επίγνωση της απειλής, που ξυπνάει κάποια αντανακλαστικά. Αληθινά. Και όχι εικονικά.

Αφήστε ένα σχόλιο