Η επιτυχία της εμβολιαστικής καμπάνιας και η περιφρούρησή της

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Το γεγονός και μόνον, ότι από τις 28 Μαΐου άνοιξε ήδη η πλατφόρμα εμβολιασμών (και) για τις ηλικίες 18+ ετών, με ολοκλήρωση του ανοίγματος όλων των εμβολίων για τους 30-34 ετών, επισφραγίζει την διαπίστωση ότι «το ποντάρισμα στα εμβόλια» αποτελεί την πραγματική επιλογή – και όχι απλώς την διακηρυγμένη επιδίωξη – της Ελλάδας μπροστά στην, συνεχιζόμενη, παρουσία της πανδημίας του κορωνοϊού. Ανεξάρτητα από την αρκετά μπακάλικη αναφορά στον συνολικό αριθμό των εμβολιασμένων (όπου αρκετές φορές, τα κλεισμένα ραντεβού «μετριούνταν» ως πραγματοποιημένοι εμβολιασμοί, ενώ η λήξη μιας δόσης συγχεόταν με την πλήρη κάλυψη…), το γεγονός ότι μπαίνουμε στον Ιούνιο με 2 εκατομμύρια πλήρως εμβολιασμένους (πλησιάζοντας δηλαδή το 20% του πληθυσμού), και με σχεδόν 3,5 εκατ. με τουλάχιστον μια δόση (με 35% στον ορίζοντα) είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Η παράξενη διστακτικότητα των ανθρώπων μεγαλυτέρων – και, κατά την επιστήμη, ασφαλώς ευπαθέστερων/πλέον εκτεθειμένων σε κίνδυνο – ηλικιών να προσέλθουν καίτοι τους δόθηκε ήδη από πολύ νωρίς η προτεραιότητα (γύρω στα 2/3 στις ομάδες 80-84 ετών και 85 και άνω, κάτω από 60% στην ομάδα των 65-69 κι εκεί περίπου στην 60-64), δείχνει να υπεραντισταθμίζεται από την προθυμία των νεότερων ηλικιών – αν κι εδώ θα πρέπει να περιμείνουμε να δούμε την εξέλιξη όσο προχωρούν οι εβδομάδες. Ομοίως, με την προσέλευση των αληθινά νέων, οι οποίοι θα δούμε αν θεωρούν τον εαυτό τους λιγότερο εκτεθειμένο (και διστάσουν) ή περισσότερο ενδιαφερόμενο να προσπεράσουν τους περιορισμούς π.χ. ταξιδιών (και σπεύσουν).

Όσο για τις συγκρίσεις με το «τι συμβαίνει στην Ευρώπη» – γιατί οι συγκρίσεισ με Ισραήλ, Βρετανία (όπου βέβαια υπάρχει η στρατηγική της μιας/πρώτης δόσης…) και ΗΠΑ δεν βολεύουν –εκείνο που μετράει περισσότερο είναι η διάχυση των εντυπώσεων όσων έχουν οικείους σε Γερμανία, Βέλγιο, Γαλλία, Ελβετία όπου το κλείσιμο ραντεβού παραμένει άθλος, παρά οι κατά καιρούς ανακοινώσεις περί Ελληνικού εμβολιαστικού πρωταθλητισμού. (Πάντως φαίνεται ότι είμαστε στην 4η-6ε θέση στην ΕΕ). Κατά τα άλλα, ας είναι καλά τα – ακριβά – Pfizer/BioNTech που χρησιμοποιήθηκαν από 2,1 εκατομμύρια Ελλήνων τα – φθηνότερα και με δυσκολία «ξεστοκαριζόμενα» – AstraZeneca (με όχι-πάντα-σώφρονα επικοινωνιακό χειρισμό, σε Ελλάδα αλλά και ΕΕ) έφθασαν σε 740.000. Τα Moderna  μόλις ξεπέρασαν τις 300.000, τα μονοδοσικά J&J/Jensen που τώρα ξεκινούν είναι στις 80.000.

Παρά λοιπόν τις επικοινωνιακές δυσλειτουργίες , παρά την αίσθηση ότι επιχειρήθηκε κάποιες ηλικίες να πιεσθούν άγαρμπα προς Astra Zeneca την ώρα που ανέβαιναν διεθνώς οι αμφιβολίες, παρά την προς στιγμήν εντύπωση ότι πρέπει να τρέξει ο εμβολιασμός «για να ανοίξει ο τουρισμός», οι Έλληνες ψήφισαν γενικώς υπέρ του εμβολιασμού . Οι ίδιοι. Με δικό τους απόφαση. Αυτό είναι ένα κεκτημένο.

Υπάρχει όμως μια παγίδα μπροστά μας κι ας τρέχει τώρα η εμβολιαστική καμπάνια με άνω των 100.000 την ημέρα (βέβαια, οι ημέρες-ρεκόρ με άνω των 110.000 σαν να βρίσκονται πίσω. τώρα συχνότερα είμαστε στην περιοχή των 95.000). Η διατρανωμένη αντίληψη ότι η διαβόητη ανοσία της αγέλης – ή «της κοινότητας», για να μην προσβάλλεται ο κόσμος – απαιτεί /προϋποθέτει εμβολιασμό ενός +/- 70% του συνόλου του πληθυσμού έχει πλέον ριζώσει στην συλλογική συνείδηση. Ακόμη και με τήρηση των ρυθμών εμβολιασμού εκεί που έχουμε φθάσει, ακόμη και με επέκταση των εμβολιασμών και στις ηλικίες 12-18 ετών (όπου η επίσημη – Ελληνική/Μαγιορκίνης – άποψη είναι ότι δεν αποτελούν προτεραιότητα), κάπου μέσα στους επόμενους μήνες θα δούμε πού καταλήγουμε. Είναι να ελπίζει κανείς ότι δεν θα σκοντάψει ο ρυθμός των εμβολιασμών και, αν κάποια στιγμή σκοντάψει, είναι να ελπίζει ότι δεν θα επιχειρηθεί (επικοινωνιακά) να «εξηγηθεί» ότι η ανοσία της αγέλης εξασφαλίζεται με 60%, ή με 50%! Ή να «ανακαλυφθεί» ότι η μια δόση αρκεί – και βλέπουμε, κατά το βρετανικό πρότυπο. Το καταγράφουμε αυτό, επειδή νευρικότητα των υπευθύνων είναι κακός σύμβουλος: η αξιοπιστία της εμβολιαστικής καμπάνιας είναι πολύτιμη. Δεν επιτρέπεται να σπαταληθεί.

[Τι θα πει «σπαταληθεί»; Το παράδειγμα των κωμικά τραγικών απαγορεύσεων κυκλοφορίας τα Σαββατοκύριακα, με απαγόρευση κυκλοφορίας στις 7 η ώρα (και, ναι, ίσχυσε curfew στις 19.00) βοήθησαν επιτυχέστατα στο γέμισμα των πλατειών και στην άνθηση των κορωνοπάρτι. Τώρα, το άνοιγμα των γυμναστηρίων με διπλή/τρίδιπλη μάσκα και χωρίς κλιματισμό φέρνει καγχασμό. Ενώ οι οργίλες εκρήξεις Χαρδαλιά περί την «τήρηση του νόμου» για την απαγορευμένη μουσική σε χιλιάδες μπαρ, καφετέριες και παραλίες ανά την Ελλάδα, § κάτι περισσότερο ακόμη…]