Heat Chief Officer για την Αθήνα: μην καγχάσετε (αμέσως)

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Αν δεν είχε καταλήξει η πιο εμβληματική πρωτοβουλία της Δημαρχίας Κώστα Μπακογιάννη – ο Μεγάλος Περίπατος, ποια άλλη; – να περιπέσει σε απόρριψη ή πάντως σε απαξία από μεγάλο, πολύ μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης των Αθηναίων («βγήκε και δεν βγήκε» κατά τον ίδιο τον Δήμαρχο), ώστε η πιλοτική εφαρμογή που κράτησε επί μήνες ήδη να μαζεύεται, μια διαφορετική και εντελώς επίκαιρη πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής θάξιζε να επισημανθεί με έμφαση, να τύχει θετικής υποδοχής και στήριξης.

Αναφερόμαστε στην γνωστοποίηση ότι, στην Αθήνα που πορεύεται για πολυήμερο καύσωνα με πιθανές θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών (προσοχή! όχι στα πιο εκτεθειμένα σημεία…), αντιδήμαρχος ανέλαβε ως Heat Chief Officer: σε μετάφραση/προσγείωση ως υπεύθυνος για την αστική υπερθέρμανση . Στην Αθήνα όπου άναρχη δόμηση, δρόμοι-χαράδρες, πλήθος κλιματιστικών (και, ταυτόχρονα, ενεργειακή φτώχεια – δηλαδή αδυναμία των πλέον εκτεθειμένων να έχουν κλιματισμό…), κυκλοφοριακός φόρτος και απουσία πρασίνου/ανάσας, στην Αθήνα όπου ήδη πάνω από 200 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο λόγω της ζέστης (και ο αριθμός κινδυνεύει να διπλασιαστεί μέχρι το τέλος της δεκαετίας), στην Αθήνα τέλος όπου υπάρχουν κατατάξεις που την φέρνουν στην πρώτη θέση στην Ευρώπη ως προς τις αρνητικές επιπτώσεις του καύσωνα στο μέλλον, «κάτι» έπρεπε να ξεκινήσει. Πέρα από τις καταγγελίες, τις οιμωγές και… την φυγή όσων μπορούν.

Ήδη εδώ και δυο χρόνια, η Λενιώ Μυριβήλη (Αντιδήμαρχος Πρασίνου, Αστικής Ανθεκτικότητας – Resilience, είναι του συρμού η λέξη! – και Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή), έχει δουλέψει από το 2018 για την μεταφορά τεχνογνωσίας αλλά και για την προσέλκυση χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για την δημιουργία Πράσινων Αστικών Υποδομών. Τώρα, με απόφαση Μπακογιάννη αναλαμβάνει Heat Chief Officer προκειμένου να αναδειχθεί η έμφαση στην ανάγκη ολοκληρωμένου σχεδιασμού αντιμετώπισης των όλο και συχνότερων/βαρύτερων καυσώνων: ο τίτλος ηχεί λιγάκι σαν «αμερικανιά», και ευλόγως αφού προηγήθηκε το Μαϊάμι/Dade County στις ΗΠΑ σ’ αυτόν τον δρόμο. (Αμερικανικές σπουδές έχει και η Λ. Μυριβήλη, στο Columbia, με διδακτορικό στην Κοινωνική Ανθρωπολογία – είναι, ασφαλώς, νέος τύπος ανθρώπου ο κάτοικος των πόλεων στον 21ο αιώνα, των καυσώνων και των πλημμυρών!).

Από την δημιουργία νησίδων πρασίνου/μίνι-πλατειών στην άχαρη πόλη μας μέχρι κάποιες ρυθμίσεις του κυκλοφοριακού με λογική ανοίγματος σε ρεύματα αέρος, ή πάλι μέχρι την αντικατάσταση των επιφανειών που τραβούν και αποθηκεύουν ζέστη με κάτι φιλικότερο/ψυχρότερο ως υλικό, υπάρχει περιθώριο να γίνει «κάτι» – ή, πάντως, να επιχειρηθεί. Το ζήτημα είναι, τώρα, στην αρχή ενός καύσωνα να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη στην πόλη/ τερατούπολη για την ανάγκη δράσης– όχι όμως με την αίσθηση πειραματισμού ή/και βιτρίνας που (αδίκως και δικαίως) κατέληξε να θεωρείται ο Μεγάλος Περίπατος…