Ζήτω ο προστατευτισμός!

Posted by economia 07/02/2019 0 Comment(s) ,

Οικονομική Επιθεώρηση, Φεβρουάριος 2019, τ. 979

85 ΧΡΟΝΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ

 

 

 

Οι προτάσεις των βιομηχάνων το 1934 για τη στήριξη από το κράτος και η αρχή της περιπέτειας της βιομηχανίας ζάχαρης, μέσα από τις τότε σελίδες της Βιομηχανικής Επιθεωρήσεως

 

 

 

 

Το δεύτερο τεύχος της Βιομηχανικής Επιθεωρήσεως, που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1934, αν και διατηρεί τον πανηγυρικό χαρακτήρα για την έναρξη του εγχειρήματος, αρχίζει να διατυπώνει συγκεκριμένες θέσεις για την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική. Κυρίαρχη άποψη εκείνη την εποχή είναι η ανάγκη προστασίας της οικονομίας με δασμολογικά μέσα, προκειμένου να υποστηριχθεί η βιομηχανία.

 

Ο πρόεδρος του Συνδέσμου των Ελλήνων Βιομηχάνων και Βιοτεχνών, Νικόλαος Δέδες, γράφει για την "Εθνική σημασία της βιομηχανίας και βιοτεχνίας και την αποστολή του κράτους". Αν και χαρακτηρίζει μεγάλη πλάνη την άποψη ότι τα προστατευτικά μέτρα του 1932 προκάλεσαν την ανάπτυξη της βιομηχανίας, παραδέχεται ότι λειτούργησαν θετικά, επιτρέποντας στη δυναμική που είχε συσσωρευτεί τα προηγούμενα χρόνια να εκφραστεί. Και προτείνει το κράτος να στρέψη τη βιομηχανία προς τρεις κατευθύνσεις: Πρώτον, "Το δασμολόγιον ως αμυντικόν φρούριον, θα ασφαλίση την γόνιμον Βιομηχανικήν και Βιοτεχνικήν εργασίαν της Ελλάδος".

 

Ως δεύτερη κατεύθυνση στήριξης της βιομηχανίας από το κράτος προτείνεται η ανάπτυξη του τεχνικού έμψυχου υλικού. "Αι νυκτεριναί επαγγελματικαί σχολαί του Πειραιώς (Πειραϊκός Σύνδεσμος και Προμηθεύς). και "η νέα μεγάλη επαγγελματική σχολή η ιδρυθείσα χάρις εις τα γενναία και πατριωτικά αισθήματα των Σιβητανίδηδων" δεν αρκούν και γι’ αυτό "είναι ανάγκη αυτό το Κράτος διά των σχολείων του να αναλάβη την επαγγελματικήν εκπαίδευσιν των πολιτών του".

 

Τέλος, η τρίτη κατεύθυνση που προτείνεται είναι "η ενδεχόμενη τακτική ως προς την επέκτασιν των υφισταμένων Βιομηχανιών και την ίδρυσιν νέων".

 

 

Στην κατεύθυνση αυτή, στο ίδιο τεύχος, φιλοξενείται ένα άρθρο που στις μέρες μας ανακτά την επικαιρότητά του: "Η ίδρυσις ζακχαροβιομηχανίας εν Ελλάδι". Πρόκειται για το πόρισμα επιτροπής που είχε συστήσει το Υπουργείο Γεωργίας, με τη συμμετοχή ακαδημαϊκών, τεχνοκρατών, βιομηχάνων και… στρατιωτικών!

 

Μετά από σειρά συνεδριάσεων και μελέτη υπομνημάτων, καταλήγει στα εξής συμπεράσματα:

 

  • "Συμφωνεί εις την ανάγκην της ιδρύσεως ενός εργοστασίου παραγωγής ζακχάρεως διά της κατεργασίας των εν Ελλάδι παραχθησομένων τευτλών".
  • "Η ιδρυθησομένη βιομηχανία να απολαμβάνη πασών των ευνοιών ας απολαύουσιν αι σήμερον υφιστάμεναι βιομηχανίαι.. Ενδεικτικά αναφέρονται οικονομικών ενισχύσεων, παραχώρησης εδαφών και ατελούς εισαγωγής των σπόρων.
  • "Εν ουδεμιά περιπτώσει να επιτραπή εις την βιομηχανίαν ταύτην η παραγωγή οινοπνεύματος" – κι αυτό όχι επειδή υπάρχουν αντίστοιχες ανησυχίες με τις ΗΠΑ (είχε ξεκινήσει η ποταπαγόρευση) αλλά… .προς προστασίαν της σταφίδας".
  • "Το χρησιμοποιηθησόμενον ξένον τεχνικόν προσωπικόν θα περιορισθή εις το ελάχιστον, διά την πρώτην δε δεκαετία δεν δύναται να υπερβή τους 20 και μετά ταύτην τους 5".
  • Προκειμένου η ζάχαρη που θα παραχθεί να είναι ποιοτικά ανταγωνιστική της εισαγόμενης, προτείνεται να επιβληθεί φόρος κατανάλωσης ίσος με τους δασμούς και τις λοιπές επιβαρύνσεις των εισαγωγών.
  • Να διασφαλιστεί ότι "η καταβληθησομένη τιμή εις τους γεωργούς διά την εις τα παραδιδόμενα παρ’ αυτών τεύτλα περιεχομένην ζάχαριν δεν πρέπει να είναι κατωτέρα των 40% της τιμής πωλήσεως της ζακχάρεως υπό του Εργοστασίου".

 

Κυβέρνηση τότε είναι το Λαϊκό Κόμμα και ο Παναγής Τσαλδάρης – κάθε άλλο, δηλαδή, παρά αριστερή. Άλλωστε, η όλη διαδικασία προτείνεται να γίνει μέσω της κινητοποίησης του ιδιωτικού τομέα μέσω "προκήρυξις δημοσίου διαγωνισμού προς υποβολήν προτάσεων δι’ ενσφραγίστων προσφορών υπό τας ανωτέρω γενικάς γραμμάς μετά λεπτομερούς μελέτης επί των εγκαταστάσεων κόστους παραγωγής, ζητούμενης προστασίας κλπ. προς ανάδειξιν του συμφεροτέρου αναδόχου δια την ίδρυσιν της πρώτης σακχαροβιομηχανίας".

 

Καθώς το διάστημα αυτό κρίνεται η τύχη της ΕΒΖ, μετά από περιπέτειες δεκαετιών, οι προ 85ετίας προτάσεις φαντάζουν απολύτως ανορθόδοξες και ενδεχομένως ρίζα του κακού. Πάντως, η συγκεκριμένη επιχείρηση δεν γεννήθηκε από το έργο της παραπάνω επιτροπής αλλά δεκαετίες αργότερα, το 1960, υπό μια άλλη συντηρητική κυβέρνηση, την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, με σκοπό την απασχόληση αγροτικών πληθυσμών και τη βιομηχανική ανάπτυξη, πρωτίστως της Βόρειας Ελλάδας.

Leave a Comment