Η ώρα του λιμανιού

Posted by economia 12/02/2019 0 Comment(s) Οικονομική Επιθεώρηση,

Oικονομική Επιθεώρηση, Ιανουάριος 2019, τ. 978

ΒΟΡΕΙΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ του Κώστα Μπλιάτκα

 

 

 

 

 

 

 

 

Από το 1997, με αφορμή την ανακήρυξη της Θεσσαλονίκης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, σταδιακά ένα μεγάλο κομμάτι της πολιτιστικής ζωής της πόλης αναπτύσσεται στο ιστορικό της λιμάνι, με χρήσεις, επεμβάσεις και συμπράξεις που αποτελούν συχνά ευχάριστες εκπλήξεις.

 

Το λιμάνι του οποίου η έκταση, η πολιτιστική κληρονομιά και οι ταραχώδεις φάσεις ανάπτυξης που πέρασε σε εποχές μεγάλων γεωπολιτικών αλλαγών προκαλούν δέος, αποτέλεσε σταθερά κομβικό εμπορικό σημείο στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης και σταθερό στοιχείο της ταυτότητας της πόλης.

 

Η κλασική βόλτα από τον Λευκό Πύργο μέχρι το λιμάνι έχει ως πρώτο σταθμό ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα, που δεσπόζει σε όλη την περιοχή.

 

Είναι το πολύ οικείο στους παλιούς Θεσσαλονικείς Μέγαρο του Τελωνείου ή, όπως το γνωρίζουμε καλύτερα, Επιβατικός Σταθμός, έργο του Θεσσαλονικιού στην καταγωγή και σπουδαγμένου στη Γαλλία εργολάβου-αρχιτέκτονα μηχανικού του Ελί Μοδιάνο, στον οποίο η πόλη οφείλει ορισμένα από τα πιο όμορφα κτήριά της. Τα αρχιτεκτονικά σχέδια αποδίδονται στον Λεβαντίνο αρχιτέκτονα Alexandre Vallaury, ενώ το κτήριο αποτελεί αντίγραφο του τελωνείου του Σίρκετζι στην Κωνσταντινούπολη, που κατεδαφίστηκε στη δεκαετία του 1960 για τη διάνοιξη της παραλιακής λεωφόρου.

 

Δεν ήταν εύκολη όμως ούτε ταιριαστή με τις μέχρι τότε συνήθειες του κέντρου της Θεσσαλονίκης η ενσωμάτωση στην καθημερινότητά του ενός αστικού χώρου που πρακτικά ήταν ελάχιστα προσπελάσιμος στο κοινό.

 

Οι παλιές αποθήκες του πρώτου προβλήτα, που σε μεγάλη κλίμακα αποκαταστάθηκαν κατά τη διάρκεια των έργων για την "Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης", ήταν ένα καθοριστικό βήμα για να αλλάξει το τοπίο.

 

Βέβαια, οι παλιότεροι θα θυμούνται πως οι αποθήκες του λιμανιού άνοιξαν προσωρινά, παρότι μερικές ήταν σε κακή κατάσταση, για να διοργανωθούν εκδηλώσεις στο πλαίσιο της Β΄ Μπιενάλε νέων δημιουργών χωρών της Μεσογείου το χειμώνα του 1986. Καλλιτέχνες και πνευματικοί άνθρωποι, με πρώτη τη Μελίνα Μερκούρη, που ήταν παρούσα και σε συναυλίες ροκ στο λιμάνι τότε, είδαν το λιμάνι σαν την επόμενη πολιτιστική και τουριστική πρόκληση για τη Θεσσαλονίκη. Και είχαν δίκιο.

 

Ας μην αφήσουμε έξω από αυτή την αναδρομή το σημαδιακό 2011, όταν έγινε το οριστικό άνοιγμα του λιμανιού στους κατοίκους, με την ήπια ανάπλαση της Α΄ προβλήτας, αλλά και την ευφυέστατη –όπως αποδείχτηκε– κίνηση να φιλοξενείται κάθε Νοέμβριο εκεί μεγάλο τμήμα των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, με τους χιλιάδες φίλους στους κόλπους της νεολαίας.

 

Η είδηση πως στα χέρια του δήμου Θεσσαλονίκης περνούν τέσσερα κτήρια συνολικού εμβαδού 3.000 τετραγωνικών μέτρων που βρίσκονται στον προβλήτα Α΄ του λιμανιού, με το πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής που υπογράφουν ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και διευθύνων σύμβουλος της Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ) ΑΕ, Σωτήρης Θεοφάνης, και ο δήμαρχος, Γιάννης Μπουτάρης, δίνει την εντύπωση ότι η πορεία αυτή θα συνεχιστεί πιο δυναμικά το 2019-2024.

 

Στον δήμο περνάνε η αποθήκη Δ΄, το κτήριο Ναυτικής Διοίκησης Βορείου Ελλάδος (που θα διατεθεί στο πανεπιστήμιο για να γίνει Μουσείο Φυσικής Ιστορίας) και το κτήριο του Βρεφονηπιακού Σταθμού και πρώην κτήριο του Υπολιμενάρχη.

 

Βέβαια, είναι πολύ ενθαρρυντικό ότι η πολιτιστική-τουριστική έκρηξη που σημειώνεται στο λιμάνι συνοδεύεται από σημαντικά οικονομικά βήματα προόδου, όπως, για παράδειγμα, το ρεκόρ δεκαετίας στη διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων με το οποίο έκλεισε το 2017 το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε η διοίκησή του, αλλά και η βελτίωση του μηχανολογικού εξοπλισμού και η ανταπόκριση του λιμένος ως προς τον μέσο χρόνο αναμονής των πλοίων.

 

Ανοιχτό παραμένει το πολυσυζητημένο θέμα της κρουαζιέρας, η τόνωση της οποίας για πολλούς θα δώσει περαιτέρω ώθηση στην ανάπτυξη του λιμανιού.

Leave a Comment