Οικονομική Επιθεώρηση, Mάρτιος 2021, τ. 1004

EΛΛΑΔΑ 1821-2021 του Κλεομένη Μπάρλου, προέδρου του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδος

Ανάγκη για ένα καλά οργανωμένο σχέδιο ανάπτυξης

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η περιοχή μας, λόγω των απαραίτητων μέτρων κατά της πανδημίας, δεν είναι πολύ διαφορετικές από αυτές που αντιμετωπίζει όλη η υπόλοιπη Ελλάδα. Τα προβλήματα όμως επιτείνονται για τον λόγο ότι μαστιζόμασταν ήδη από μεγάλη ανεργία και ιδιαίτερα οι νέοι μας. Το αποτέλεσμα το γνωρίζουμε όλοι, μεγάλη φυγή των νέων από την περιοχή μας. Σχεδόν κάθε σπίτι έχει παιδιά του στο εξωτερικό.

Η ανάπτυξη της περιοχής είχε βασιστεί σε τρεις κυρίως άξονες: α) δημόσιες υπηρεσίες, μεταξύ άλλων, ανώτατες σχολές εκπαίδευσης και παροχής υπηρεσιών υγείας, νοσοκομεία κ.λπ., β) οικοδομή και γ) παροχή υπηρεσιών, μεταξύ των άλλων εστίαση. Λόγω της οικονομικής και πανδημικής κρίσης η οικοδομή και οι υπηρεσίες έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα.
Έτσι, βρισκόμαστε όλοι, πάλι, μπροστά στο ίδιο δίλημμα: μετά την Covid, τι; Τα ίδια;

Αξιολογώντας τα πλεονεκτήματα της περιοχής μας, αντιλαμβανόμαστε ότι διαθέτουμε σχεδόν τα πάντα. Αυτοκινητόδρομους, σιδηρόδρομο, λιμάνια, αεροδρόμια, πανεπιστήμια, νοσοκομεία υψηλού επιπέδου, βιομηχανικές και βιοτεχνικές ζώνες, αρχαιολογικούς θησαυρούς ασυναγώνιστους παγκοσμίως (Ολυμπία) και φυσικό περιβάλλον ασύλληπτα ωραίο (παραλίες, πευκοδάση, σπήλαια).

Ελάχιστα όμως από αυτά εντάσσονται σε έναν ευρύτερο καλομελετημένο σχεδιασμό, για την οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής μας. Παράδειγμα η Βιομηχανική Ζώνη Πατρών, η καρδιά της παραγωγής στην περιοχή μας, που είναι αποκομμένη από οποιοδήποτε απαραίτητο έργο υποδομής και από αγωγό φυσικού αερίου, αλλά δεν διαθέτει ούτε βασικές υποδομές διευκόλυνσης των εργαζομένων σ’ αυτήν, όπως αστική συγκοινωνία, παιδικούς σταθμούς, νηπιαγωγεία, σχολεία, γραφεία ΕΦΚΑ, ιατρείο, σταθμό πρώτων βοηθειών κ.λπ. Θα περίμενε μάλιστα κανείς τα έργα αυτά να είναι τα πρώτα που έχουν πραγματοποιηθεί στην περιοχή μας. Στα 60 όμως χρόνια λειτουργίας της Βιομηχανικής Ζώνης τίποτε από αυτά δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί.

Έτσι, για να εκμεταλλευτούμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, πρέπει να καταστρώσουμε –όλοι μαζί και ο καθένας στο τμήμα που γνωρίζει καλύτερα– ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, μέσα στο οποίο συνδυάζονται και εντάσσονται όλα τα επιμέρους έργα υποδομής και τα οποία συντονιζόμενα στην απόδοσή τους θα οδηγήσουν, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, στην ευημερία των πολιτών της περιοχής μας. Για να γίνει αυτό σωστά και αποτελεσματικά, πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι στο πώς οραματιζόμαστε το μέλλον της περιοχής μας.

Εγώ φαντάζομαι, σαν αρχή κάποιας συζήτησης, μια οικονομία και μια κοινωνία ψηφιακά οργανωμένη, αυτορρυθμιζόμενη και εξυπηρετούμενη από προηγμένα ρομποτικά συστήματα, κινούμενη με 100% καθαρή ενέργεια κατά το δυνατόν παρεχόμενη από υποθαλάσσιες υδροτουρμπίνες, με ηλεκτρονικούς δρόμους που καθοδηγούν τα οχήματα που κινούνται σ’ αυτούς, με ηλεκτρονικούς αεροδιαδρόμους που θα καθοδηγούν τα drown με τα οποία θα πραγματοποιούνται οι μικρομεταφορές και θα έχουν αντικατασταθεί τα ταξί, τα αυτοκίνητα πρώτων βοηθειών, τα αστυνομικά οχήματα κ.λπ., με πρωτογενή παραγωγή που θα πραγματοποιείται με ψηφιακά καθοδηγούμενα θερμοκήπια και ψηφιακά εντελώς αυτοματοποιημένα ιχθυοκαλλιεργητικά κέντρα, με συνδυασμένες αερομεταφορές, που την ίδια μέρα και ώρα θα αποθηκεύουν/ψύχουν και θα μεταφέρουν τα ευπαθή προϊόντα μας σε όλες τις αγορές του πλανήτη, με υψηλής στάθμης ψηφιακή-ρομποτική βιομηχανία, η οποία θα τροφοδοτείται με έμψυχο υλικό από την αντίστοιχη, εν τω μεταξύ, ιδρυθείσα πανεπιστημιακή σχολή, με 24ωρη ψηφιακή παρακολούθηση και ρύθμιση της υγείας μας, οικολογικές κατοικίες με κήπους σε όλα τα μπαλκόνια και ακάλυπτους χώρους και, τέλος, την πλήρη αναστήλωση της Αρχαίας Ολυμπίας.