Και όμως «κάτι περισσότερο» γίνεται για την πανδημία στα πρόθυρα της Όμικρον

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Σε αντίθεση με προηγούμενες φάσεις διαχείρισης (ή προσπαθειών διαχείρισης) της πανδημίας στην Ελλάδα, όπου υπήρχε – εν μέρει δικαιολογημένη – αίσθηση πρωτοπορίας στα μέτρα προστασίας (για την πρώιμη επιβολή lock-down ίσως υπήρξαν επιφυλάξεις, ωστόσο είναι γεγονός ότι ο κόσμος γενικώς ακολούθησε. για την ψηφιοποίηση του συνολικού πλαισίου και κυρίως για την οργάνωση των εμβολιασμών η αναγνώριση είναι γενικότερη), η διαχείριση των πολλών τελευταίων μηνών είχε έντονη την διάσταση της αμηχανίας. Και ενώ το τέταρτο κύμα της πανδημίας περνάει πάνω από τις Ευρωπαϊκές οικονομίες και το πέμπτο απειλεί να ακολουθήσει με την μετάλλαξη Όμικρον, η επίσημη Ελληνική αντίδραση περιορίζεται σε διαβεβαιώσεις. Ότι «δεν θα ληφθούν άλλα οριζόντια μέτρα», ότι πάντως αποκλείεται γενικευμένο lock-down, όλα αυτά σε φόντο της διακηρυγμένης άποψης ότι «ζούμε μια πανδημία των ανεμβολίαστων». Όλα αυτά ενώ διανύουμε βέβαια το «τελευταίο μίλι». Για τρίτη φορά.

Το γεγονός ότι γύρω μας, από Αυστρία και Ολλανδία, μέχρι Γαλλία και Γερμανία και Δανία και Ιταλία λαμβάνονται – κλιμακωτά – πρόσθετα μέτρα, αρχίζει να συγκινεί και τους δικούς μας υπευθύνους. Άλλωστε η επιβολή της υποχρέωσης επίδειξης αρνητικού PCR ή rapid test κατά την είσοδο στη χώρα, μέχρι και (ευγενική) διαφωνία των Ευρωπαίων εταίρων μας προκάλεσε στην πρόσφατη Κορυφή των Βρυξελλών, λόγω δυσμενών επιπτώσεων στην αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, αν δεν τηρούνται αντικειμενικά κριτήρια κλπ.

Όμως μια αίσθηση του «τι άλλο να κάνουμε» έδειξε να καταγράφεται στις δηλώσεις (πολλές δηλώσεις!) και στις δημόσιες στάσεις των αρμοδίων-πολιτικών και υποτιθέμενων τεχνοκρατών. Ύστερα αιφνιδίως «ανεκαλύφθη κάτι άλλο», που ήταν η υπόδειξη να γίνονται τεστ πριν τον συγχρωτισμό των εορταστικών εκδηλώσεων: δεν βράδυνε, βέβαια, να επισημανθεί ότι αυτή η σύσταση – για πρακτική η οποία, σημειωτέων, είδη υλοποιείται από πολλές φιλικές παρέες, πριν συναντηθούν, ακόμα και σε σπίτια… – θα αφορά ΚΑΙ εμβολιασμένους ΚΑΙ ανεμβολίαστους όπως και ότι, στο μέτρο που τα τεστ θα πληρώνονται εξ ιδίων, προκύπτει οχληρότητα που… δεν ταιριάζει σε γιορτινή περίοδο. Ενώ μένει βέβαια ανοιχτό και το αν θα προκύπτει για rapid ή για self-test, με γνώριμη την χαμηλή πειστικότητα των δεύτερων. Γι ’αυτό και μάλλον το – επείγον, όχι; – ζήτημα ενός μέτρου ενόψει της πιο μεταδοτικής μετάλλαξης Όμικρον μετατίθεται για μετά τα Χριστούγεννα αν μη και για μετά την Πρωτοχρονιά (κατά το Heaven can wait, προφανώς).

Πάντως «κάτι περισσότερο» μπορεί όντως να γίνει. Αν ο Πρωθυπουργός αναζητούσε και πάλι τις υποδείξεις/προτάσεις Ηλία Μόσιαλου (τον άκουγε στα ξεκινήματα, όπως και τον Σωτήρη Τσιόρδα, άλλωστε) τότε θα συναντούσε ένα νέο σετ εισηγήσεων: από ισχυρή σύσταση και καμπάνια, μέχρι και επιβολή της μάσκας σε όλο και περισσότερους χώρους, μάλιστα με τις πιο αξιόπιστες μάσκες FFP2 για χώρους συνωστισμού, συν επαναφορά της τηλεργασίας αλλά και πίεση για την χρήση συσκευών καθαρισμού αέρα σε επαγγελματικούς χώρους Ασφαλώς και δεν είναι πανάκεια, τίποτα από αυτά. Αλλά «κάτι περισσότερο» είναι.

Επειδή δε περί Ηλία Μόσιαλου  ο λόγος, ας ξαναδεί ο πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή του την νέα φάση της πανδημίας σαν μια τελευταία ευκαιρία να επιδιώξει, δηλαδή να ζητήσει ουσιαστική συναίνεση από το πολιτικό σύστημα. Εκεί που βρίσκεται το πράγμα άμα η συναίνεση ζητηθεί με ευθύτητα, η Αντιπολίτευση δύσκολα δεν θα ανταποκριθεί – πλέον.