Με θέμα τον Καποδίστρια, τις πατάτες, τους εκτός σειράς εμβολιασμούς και την αγέλη

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Το φαινόμενο των εμβολιασμών εκτός σειράς, που ξεκίνησε με την (δήθεν για να δοθεί το καλό παράδειγμα, αλλά βολεύτηκε αρκετός κόσμος) πρώτη σειρά υπερφωτογραφισμένων επωνύμων που συνωθήθηκαν δίπλα σε ΠτΔ, Πρωθυπουργό, Αρχιεπίσκοπο, πολιτικούς αρχηγούς, Τσιόδρα ισχυριζόμενοι ότι είναι «απαραίτητοι για την λειτουργία του Κράτους», αλλ’ ήδη ως φαινόμενο κατέβηκε και διαδίδεται προς τα κάτω – από τον Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου (που συνάντησε το εμβόλιο στην Χάλκη, αν και Ροδίτης ο ίδιος) μέχρι τα 24 στελέχη στην Θεσσαλονίκη που φέρονται να εκτόπισαν ανήλικους με προβλήματα υγείας στα Ιδρύματα «Άγιος Δημήτριος» και «Άγιος Παντελεήμων» (κινήθηκε από την Εισαγγελία προκαταρκτική, άρα δεν πρόκειται για έωλες καταγγελίες) είναι φαινόμενο κατακριτέο. Από προσβλητικό στην αρχική φάση μέχρι κοινωνικά απεχθές και απολύτως άθλιο στην τελευταία. Το «ξήλωμα» εμπλεκομένων από τα κομματικά τους καθήκοντα ή/και τις δημόσιες λειτουργίες τους είναι ένα μίνιμουμ αντίδρασης. τα γρανάζια της Δικαιοσύνης – οι ΕΔΕ δεν πείθουν κανέναν, στην Ελλάδα του 2021 – αποτελούν μια συνέχεια.

Εντέλει όμως, η δυσάρεστη έως άθλια (επαναλαμβάνουμε τον χαρακτηρισμό) αυτή πρακτική έχει και μια σημαντική παράπλευρη ωφέλεια. Μια ωφέλεια που – ενδεχομένως – θα αποδειχθεί μακροπρόθεσμα εξαιρετικά σημαντική. Τι εννοούμε; Ότι, έτσι που μαθαίνεται και διαρρέει και κυκλοφορεί ότι ο Τάδε έκανε εμβόλιο εκτός σειράς γιατί έπεσε τηλεφώνημα, ότι η Δείνα προηγήθηκε γιατί ήταν σε Δ.Σ. Γηροκομείου κλπ., όλο και περισσότεροι καθημερινοί συμπολίτες μας θα συνωθούνται για να προταχθούν, και πάντως για να μην χάσουν την ευκαιρία του εμβολιασμού. Οι καχύποπτες επιφυλάξεις και οι αμφιβολίες και οι αντιεμβολιαστικές αντιρρήσεις που – ούτως ή άλλως! – υποχωρούν, καθώς γίνεται γνωστό ότι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες (και δεκάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι, Αμερικανοί, Ισραηλινοί) έχουν εμβολιασθεί χωρίς παρενέργειες ή προβλήματα, έρχονται να ενισχυθούν με την ζήλεια ότι «κάποιοι άλλοι» προηγήθηκαν.

Και καταλήγουμε σ’ ένα φαινόμενο ανάλογο με του Κυβερνήτη Καποδίστρια, ο οποίος δεν κατόρθωνε να πείσει τους καχύποπτους Έλληνες αγρότες στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια να καλλιεργήσουν τις – πολύτιμες διατροφικά, πλην καινοφανείς και άγνωστες – πατάτες μέχρις ότου έβαλε χωροφύλακες να τις φυλάνε (νωχελικά, κατά το ήθος των οργάνων της τάξεως στην Ελλάδα…) οπότε οι ίδιοι που δεν ήθελαν να πάρουν τις πατάτες, έσπευσαν νύκτωρ να τις κλέψουν και να τις δοκιμάσουν για καλλιέργεια.

Έτσι πάει να γίνει και με τους εκτός σειράς εμβολιαζόμενους: η ζήλεια προς τους «εκτός σειράς» πείθει και δημιουργεί μια διαφορετική αγέλη – των υπερπρόθυμων να προσπεράσουν τους υπολοίπους.