Η μεταρρύθμιση του Συστήματος Υγείας

Οικονομική Επιθεώρηση, Μάρτιος 2021, τ. 1.004

της Συμέλας Τουχτίδου

Ακόμα και πριν η πανδημία θέσει τόσο μεγάλη πίεση στο σύστημα υγείας της Ελλάδας, ο κλάδος χαρακτηριζόταν από τους πιο προβληματικούς του ελληνικού κράτους. Κατά τις περιόδους των παχιών αγελάδων είχε εκθρέψει πιράνχα, που ασύστολα, ανερυθρίαστα και κυρίως ατιμώρητα ροκάνιζαν δισεκατομμύρια ευρώ από τους εθνικούς πόρους. Την εποχή των Μνημονίων, το τσεκούρι έπεσε επί δικαίους και αδίκους, με αποτέλεσμα οι υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα να κατατάσσονται στις χαμηλότερες θέσεις της Ευρώπης. Η επιβάρυνση των οικογενειακών προϋπολογισμών με δαπάνες για υγεία στην Ελλάδα είναι η τέταρτη υψηλότερη στην Ευρώπη, με βάση στοιχεία για το 2017, με 2,80% του ΑΕΠ, χαμηλότερα μόνο σε σύγκριση με τη Βουλγαρία (3,77%), τη Μάλτα (3,20%) και την Κύπρο (2,98%). Στη μεταμνημονιακή εποχή, το σύστημα υγείας παρουσίαζε όλες τις παθογένειες που χαρακτηρίζουν την παροχή υπηρεσιών από το ελληνικό κράτος: κατακερματισμό αρμοδιοτήτων, πρωτόγονη ψηφιοποίηση, αναντιστοιχία ποιότητας παροχής υπηρεσιών-χρηματοδότησης. Πώς μπορεί αυτό να αλλάξει;

διαβάστε το αφιέρωμα στον κλάδο της υγείας και των φαρμάκων, στο τεύχος Μαρτίου της Οικονομικής