Μια ήσυχη απεργία αλλά τριγμοί στην αγορά ακινήτων

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Δύσκολα μια απεργία συμβολαιογράφων θα μπορούσε να συγκινήσει την κοινή γνώμη, ή έστω τα μήντια. Πάντως, μέχρι τις 26 Ιανουαρίου (ή τις 2 Φεβρουαρίου), η μικρή αυτή κατηγορία επαγγελματιών απέχει των εργασιών της – για να είμαστε σωστότεροι στην διατύπωση – όσον αφορά την σύνταξη συμβολαίων, καθώς και την διενέργεια πλειστηριασμών. Ο λόγος δεν είναι, δε, ο κατά καιρός επανερχόμενος – ότι δηλαδή έχουν εισβολή στα γραφεία τους για διακοπή πλειστηριασμών, αλλ’ ότι μια ολοκαίνουργια, εκσυγχρονιστική, μεταρρυθμιστική κοκ ρύθμιση τους κάνει να φοβούνται να κάνουν την δουλειά τους.

Τους έδωσε ο νομοθέτης την αρμοδιότητα να υποβάλλουν (ηλεκτρονικά) τις φορολογικές δηλώσεις κατά την μεταβίβαση ακινήτων για καταλογισμό των φόρων μεταβίβασης, γλυτώνοντας έτσι τον κόσμο από ουρές και ταλαιπωρία και διευκολύνοντας τις μεταβιβάσεις. Και ναι μεν δεν αρνούνται οι συμβολαιογράφοι  να λειτουργήσουν με την σχετικά προβλεπόμενη (πλατφόρμα όπως συμβιβάστηκαν με την πλατφόρμα των πλειστηριασμών), όμως θεωρούν ότι δεν έχουν την δυνατότητα να προβαίνουν οι ίδιοι – και όχι οι αρμόδιες ΔΟΥ – στον υπολογισμό του ύψους του φόρου. Έχει, θεωρούν, αυτή η δουλειά του υπολογισμού του φόρου με βάση τις νομοθετημένες αξίες (αλλά και τα επιμέρους χαρακτηριστικά του κάθε ακινήτου) τόσες δυσκολίες, ώστε θεωρούν ότι κινδυνεύουν να παγιδευθούν οι ίδιοι, αλλά και να παγιδεύσουν τους συναλλασσόμενους/πελάτες τους. Φοβούνται λοιπόν για τις αυστηρές ποινές/πρόστιμα που επαπειλούνται επί της κεφαλής τους φοβούνται και τι μπλέξιμο μπορεί να προκύψει στους συναλλασσόμενους (και πότε; Και με τι συνέπειες; Φοβούνται επιπτώσεις στο κύρος των συναλλαγών) και για την αλυσίδα των ευθυνών, αργότερα.

Επισήμως, το αίτημά τους είναι για «τεχνικές βελτιώσεις» . Στην πραγματικότητα ζητούμενο είναι να πάει πίσω η ευθύνη στις ΔΟΥ. Οι οποίες ΔΟΥ, εν τω μεταξύ, ή μάλλον σε διάφορα επίπεδα το ΥΠΟΙΚ, τρέχει και δεν φτάνει με την άλλη άκρια του ίδιου νήματος: τον επανπροσδιορισμό των αντικειμενικών αξιών, μέσα στους αμέσως επόμενους μήνες. Τον οποίο επαναπροσδιορισμό έχει σπρώξει το ΥΠΟΙΚ στην άλλη συμπαθή τάξη – εκείνη των εκτιμητών οι οποίοι καλούνται να βρουν εντός δέκα εβδομάδων συγκριτικά στοιχεία να τρέξουν αλγορίθμους, να κάνουν ο,τιδήποτε ενδείκνυται  lega artis, ώστε να γεννηθούν ημίν νέες αντικειμενικές. Οι οποίες (α) να μην αφήνουν «εκτός» προνομιούχες περιοχές, (β) να επανισορροπούν τιμές της αγοράς και ισχύουσες αντικειμενικές, (γ) να μην ταράξουν υπέρμετρα τις λιγότερο ευνοημένες ή/και υποβαθμισμένες περιοχές (που είναι και πολυπληθείς, που ψηφίζουν δαγκωτό όταν ενοχληθούν), (δ) να δίνουν τελικά ένα τέτοιο εξαγόμενο σε σύνολο ΕΝΦΙΑ, που να επιτρέπει την κατά 8% μείωση της επιβάρυνσης του πάντα δυσάρεστου αυτού φόρου (υπάρχει γαρ και προεκλογική δέσμευση).

Βέβαια οι εκτιμητές ασκούν συμβουλευτικό έργο, σε αντίθεση με τους συμβολαιογράφους. Όμως και από αυτούς ακούγονται τριγμοί, ιδίως λόγω αμοιβών. Ενώ λοιπόν ακόμη λιγότερο θα μπορούσαν να σκεφθούν «απεργία», όλο και κάτι δυσάρεστο μπορεί να προκύψει ανοιξιάτικα στην τελική ευθεία του ΕΝΦΙΑ.

Η γενική απειλή, να παγώσουν οι μεταβιβάσεις, τώρα που το ακίνητο πήγαινε να ξεπαγώσει, βρίσκεται δίπλα μας.