Οι δράστες της επίθεσης κατά του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημήτρη Μπουραντώνη, στο κείμενο με το οποίο αναλαμβάνουν την ευθύνη της πράξης, υποστηρίζουν ότι ο καθηγητής «αποτελεί κομμάτι μιας συντηρητικής ακαδημαϊκής κοινότητας που οραματίζεται έναν εξευρωπαϊσμό των πανεπιστημίων στα πρότυπα αποστειρωμένων και επιτηρούμενων ιδρυμάτων». Λίγες ημέρες πριν την επίθεση ο πρύτανης του ΟΠΑ είχε παραχωρήσει συνέντευξη στην Οικονομική και τον Απόστολο Λακασά, για το τεύχος Δεκεμβρίου. Σε αυτή περιλαμβάνεται η παρακάτω απάντηση, όπου ο καθηγητής περιγράφει την προσέγγισή του:

Ποιο θεωρείτε το σοβαρότερο πρόβλημα της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης;

Το πλέον σοβαρό πρόβλημα είναι ο διαχειριστικός, μη αναπτυξιακός και μη μακροπρόθεσμος σχεδιασμός του χάρτη της ανώτατης εκπαίδευσης. Για τον σχεδιασμό του η Πολιτεία, κατά πάγια κριτική, προσφεύγει σε υπερρυθμίσεις και θέτει ασφυκτικά κανονιστικά πλαίσια στη λειτουργία των πανεπιστημίων και ειδικότερα στη διοικητική λειτουργία των ΑΕΙ, στην προπτυχιακή και μεταπτυχιακή εκπαίδευση, καθώς και στην έρευνα. Τα στενά κανονιστικά πλαίσια λειτουργούν αντιαναπτυξιακά για το δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο, δεν συνάδουν με τη φύση του πανεπιστημίου και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, και κατά ακολουθία δεν επιτρέπουν να αναδειχθούν οι πραγματικές δυνατότητές του. Ακόμα χειρότερα, ο ακαδημαϊκός χάρτης διαρκώς μεταβάλλεται με ανυπολόγιστο κόστος προσαρμογής για τα ΑΕΙ στις αλλεπάλληλες ρυθμίσεις της Πολιτείας.

Εκείνο που θεωρώ ότι έχει πρώτιστη ανάγκη η τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι να οριστούν για πρώτη φορά με σαφήνεια τα όρια του αυτοδιοίκητου των ΑΕΙ και κατ’ ακολουθία να υπάρξει ένας νόμος-πλαίσιο που θα θέτει ένα γενικό και απλουστευμένο πλαίσιο λειτουργίας τους, που παράλληλα θα διασφαλίζει και την υψηλή εποπτεία της Πολιτείας. Η Σύνοδος των Πρυτάνεων και τα ΑΕΙ έχουν την υποχρέωση να συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση.