Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και η οικονομία

Πρόλογος-επιμέλεια συνέντευξης: Θοδωρής Πελαγίδης

Εκδ. Παπαζήση, Αθήνα 2020, σελίδες 60, τιμή εκδότη: 4,24 ευρώ

Σε μορφή συνέντευξης προς τον Θοδωρή Πελαγίδη, σε ιδιότυπο ρόλο για πανεπιστημιακό, η κατάθεση αυτή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ανάγεται μεν στο 2012 (δηλαδή σε μια φάση όπου η ελληνική οικονομία βυθιζόταν στη δίνη των Μνημονίων, ανεβάζοντας όμως στην επιφάνεια δυσλειτουργίες και βαθύτερες ανισορροπίες δεκαετιών), έχει όμως σήμερα μια διαφορετική επικαιρότητα. Σήμερα όπου η ίδια αυτή οικονομία βρίσκεται σε μια διαφορετική/πρόσθετη δίνη που τις δυσλειτουργίες και τις ανισορροπίες τις φέρνει σε νέο επίπεδο…

Το χαρακτηριστικό στην προσέγγιση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ήταν ανέκαθεν το ανεπιφύλακτο των τοποθετήσεών του. Από την εποχή Σημίτη/Σπράου (με ιδιαίτερη αφήγηση για το στίγμα του Ζακ Ντελόρ στις ημέρες της κυβέρνησης Ζολώτα, με αφοπλιστική αποκάλυψη ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε προτείνει διετή Οικουμενική για το 1989-90…), ύστερα για την περίοδο της δικής του διακυβέρνησης και την προσπάθεια να αποκαταστήσει ισορροπίες, όπως π.χ. στη Δημόσια Διοίκηση, που την είχε γνωρίσει εις βάθος τη δεκαετία του ‘60, αλλά και καταλήγοντας σε μια ψύχραιμη (πλην όχι κυνική) προσπάθεια αναστοχασμού για τις ημέρες που η Ελλάδα κινήθηκε στην κόψη του Grexit, η αφήγηση αυτή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ανοίγει πλήθος θέματα με τη ματιά κάποιου που «έχει ζήσει». Την ελληνική οικονομία, τα αντανακλαστικά των Ελλήνων, τους ισορροπισμούς του πολιτικού συστήματος.

Θα ήταν χρήσιμο να διαβαστεί από τους επιγόνους του.

ΑΔΠ