Ορισμένες – γνήσια – σημαντικές τοποθετήσεις Κυριάκου Μητσοτάκη

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Στην τελευταία – δυσάρεστη, ανησυχητική – στροφή των πραγμάτων στον επιδημιολογικό τομέα, όπου είχε αφεθεί να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι θα πηγαίναμε για «έξυπνα μέτρα» για να καταλήξουμε με σκληρότερο lock-down (πλην αν το «έξυπνα» αφορούσε την μετάθεση της απαγόρευσης κυκλοφορίας στις 7 αντί τις 6 το απόγευμα τα ΣαββατοΚύριακα, ή πάλι τον χρησμό περί μετακίνησης σε ακτίνα 2 χιλιομέτρων ή/και εντός Δήμων) συν με βαριές προειδοποιήσεις για την κατάσταση των νοσοκομείων και την επάρκειά τους στην Αττική, είχε παρατηρηθεί μια υποχώρηση του Πρωθυπουργού από την πρώτη γραμμή. Η δια διαγγελματικού λόγου διεκδίκηση του προσκηνίου έκανε λίγο πίσω. Το βάρος της ανακοίνωσης των επιβαρυμένων μέτρων μέχρι (και) την Καθαρά Δευτέρα αφέθηκε στον Νίκο Χαρδαλιά, με τον Βασίλη Κικίλια να παρακολουθεί συνεισφέροντας εικόνα κατάστασης ανάγκης για το ΕΣΥ.

Η αλήθεια είναι πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανήλθε στο προσκήνιο, μια για να κηρύξει την επιτυχία των εμβολιασμών (με αφορμή το 1.000.000 δόσεων μέχρι τέλος Φεβρουαρίου), μια για να συντονισθεί με τον Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά για την προώθηση του «διαβατηρίου εμβολιασμού» (όπου δεν έχει δοθεί άμεση θετική έκβαση, αλλά μας διαβεβαιώνουν ότι προχωράει – αν μη τι άλλο γιατί η ΙΑΤΑ και οι αεροπορικές εταιρείες το χρειάζονται), ή ακόμη-ακόμη για να διαγνώσει ότι η Ελληνική οικονομία άντεξε το 2020 (με αφορμή την προσωρινή εκτίμηση ΕΛΣΤΑΤ για 8,2% υποχώρηση του ΑΕΠ την πρώτη χρονιά της πανδημίας, αντί προηγουμένων προβλέψεων στην τάξη των 10%: θα επανέλθουμε).

Δεν είναι κάποιου είδους Ελληνική ευρεσιτεχνία, οι ηγέτες να κάνουν πίσω από τα φώτα της ράμπας όταν τα πράγματα βαραίνουν. Και να επανέρχονται με φαρδύ χαμόγελο όταν κάτι βελτιώνεται. Πάντως, στο αμέσως προηγούμενο διάστημα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε μερικές αληθινά σημαντικές τοποθετήσεις, οι οποίες θα ήταν κρίμα κι άδικο να «παραπέσουν» από την προσοχή της κοινής γνώμης επ’ ωφελεία των πιο ρηχών τοποθετήσεων που μόλις σταχυολογήσαμε. Ακόμη πιο ενδιαφέρον: τις τοποθετήσεις αυτές τις έκανε σε διαδικτυακή συζήτηση που διοργανωτή είχε το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, προσφάτως απηλλάγη από το Fidesz του Βίκτορ Όρμπαν: άσχετο, αλλά… σχετικό).

Το αντικείμενο της συζήτησης ήταν – από δω και πέρα, προσέχουμε! – η «Δημιουργία θέσεων εργασίας με την ανάκαμψη της ΕΕ στην εποχή μετά την πανδημία». Εισαγωγικά, ο Πρωθυπουργός μιας χώρας που ακόμη βρίσκεται υπό ενισχυμένη εποπτεία, όσο κι αν δεν ισχύουν και γι αυτήν οι περιορισμοί του Συμφώνου Σταθερότητας με την επίκληση της Γενικής Ρήτρας Διαφυγής (και σαφώς δεν θα ισχύσει παρανοϊκός στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5%  του ΑΕΠ για το 2011…) διευκρίνισε ότι θα πρέπει «να παραμείνει ακέραια η παραγωγική ικανότητα της χώρας», αν δηλαδή είναι να έχουν νόημα όσα θα ακουσθούν για επανεκκίνηση με το τέλος της πανδημίας. Και μετέφρασε, πρακτικά, αυτή την τοποθέτηση σε προειδοποίηση να μην υπάρξει πρόωρη ή απότομη απόσυρση της στήριξης που δίνεται όλον αυτόν τον καιρό στις οικονομίες. Ευθυγραμμιζόμενος με μια θέση που έχει στηρίξει Ευρωπαϊκά και ο Διοικητής της ΤτΕ Γιάννης Στουρνάρας έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για το cliff-edge effect, που ήδη απειλείται στην ΕΕ λόγω και της εσωτερικής προεκλογικής διαμάχης στην Γερμανία – δηλαδή τον πειρασμό (για μιαν ιδεοληπτική ορθοδοξία) να συρθούν πρόωρα οι μηχανισμοί που έως τώρα προστάτευσαν εύθραυστες επιχειρήσεις και προπάντων τις θέσεις εργασίας.

Ήταν χαρακτηριστική η παρατήρησή του – με αφορμή την άποψη που έσπευσε να «ανεβάσει» η Πρόεδρος της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν – ότι μπορεί να μην είναι «δουλειά του Κράτους η δημιουργία θέσεων εργασίας υπό κανονικές συνθήκες», όμως ήταν και παραμένει δουλειά του «η προστασία των θέσεων εργασίας εν μέσω έκτακτων συνθηκών». Προτού λοιπόν, αρχίσει η Ευρώπη να μιλά για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, θα χρειαστεί να μην ανατραπεί απότομα η τωρινή εύθραυστη ισορροπία. Απ’ εκεί και πέρα, με ηρωική την επισήμανση Μητσοτάκη ότι στην Ελλάδα «παρατηρείται υψηλή εγγενής ανεργία», κρατούμε την επισήμανση (ενώπιον τέτοιου κοινού!…) ότι θα χρειαστεί η δημιουργία «νέων βιώσιμων θέσεων εργασίας, που να πληρώνονται καλά μετά την πανδημία». Χρήσιμο να ακούγονται και στο εξωτερικό παρόμοιες τοποθετήσεις.

Από κει και πέρα, οι επισημάνσεις για το επείγον της έγκρισης εκταμιεύσεων των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης ή/και για την δομή του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης (με συγκεκριμένες αναφορές στα επαγγέλματα της οικοδομής ενόψει των προγραμμάτων εξοικονόμησης ενέργειας, ή πάλι στον αληθινό χαρακτήρα της απολιγνιτοποίησης), ή ακόμη για την στήριξη του τουρισμού μέσω ενός Ευρωπαϊκού διαβατηρίου εμβολιασμού, είχαν την χρησιμότητα του συγκεκριμένου. Του σχετικά συγκεκριμένου, τουλάχιστον.

Ενώ πολιτικότερη του συνήθους, για περιβάλλον ΕΛΚ πάντα, ήταν η επισήμανση ότι η Ευρωπαϊκή στήριξη στην διαδικασία μετάβασης είναι απαραίτητη γιατί «σε διαφορετική περίπτωση , οι άνθρωποι θα αντιδράσουν με οργή και θα αρνηθούν να υιοθετούσαν αυτό το όραμα». (Η αναφορά με αφορμή την απολιγνιτοποίηση, όμως η λειτουργία αυτής της διαπίστωσης σαφώς ευρύτερη στην διαμόρφωση του μέλλοντος της εργασίας, λόγω τεχνολογικού μετασχηματισμού).