«Όσο κρατάει ο καλός καιρός» – και η επανεμφάνιση του Σόιμπλε ως Ιανού

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Με τα κλιμάκια της ενισχυμένης παρακολούθησης/εποπτείας να έχουν ξεκινήσει – σε ήπιο προς υποτονικό κλίμα – την 9η αξιολόγηση, η Ελλάδα/ο ΟΔΔΗΧ κάνει την προαναγγελμένη από τα τέλη του 2020 κίνηση επανόδου στις αγορές. Συμπίπτει η διπλή αυτή κίνηση με επανεμφάνιση του παλιού φίλου της Ελλάδας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, με ενδιαφέροντα χρησμό για το αύριο.

Πάμε λίγο στο συγκεκριμένο: ήδη εδώ και μια βδομάδα έγινε ανταλλαγή ομολόγων λήξης 2023-26 που είχε στο χαρτοφυλάκιό της η Εθνική Τράπεζα με ένα λήξης 2050 (κουπόνι στο 3,25%, απόδοση λίγο πάνω από 2,5%), κίνηση που επέτρεψε στην ΕΤΕ να «γράψει» λογιστικό κέρδος πάνω από μισό δις. H κίνηση αυτή, που έγινε εφικτή λόγω της καλής θέσης του Ελληνικού χαρτιού στις αγορές, συνοδεύεται τώρα από έξοδο στις αγορές με 10ετές ομόλογο, από την οποία η προσδοκία είναι να αντληθούν 2-3 δις (από το συνολικό πρόγραμμα δανεισμού 2021 που είναι στα 12 δις). Με την απόδοση του 10ετους να έχει βρεθεί μέχρι και κάτω από την μπάρα του 0,6%, η προσδοκία για κουπόνι στο 0,75% δείχνει ότι η Ελλάδα θεωρεί πως η λογική της εξόδου «όσο κρατάει ο καλός καιρός» στις αγορές είναι η βάση των κινήσεων (ήδη η πτώση της Ιταλικής Κυβέρνησης/παραίτηση Τζουζέπε Κόντε δείχνει πόσο το απροσδόκητο καιροφυλακτεί…).

Αναφέραμε στην αρχή την σύμπτωση με την εδώ παρουσία των ανθρώπων Βρυξελλών της 9ης αξιολόγησης, επειδή η από μέρους τους συνειδητή υποβάθμιση των προβλημάτων (αυξανόμενες καθυστερήσεις στις πληρωμές του Δημοσίου προς ιδιώτες/overhang των συντάξεων με τα τεχνάσματα Βρούτση μετά τα τεχνάσματα Κατρούγκαλου, ξεπάγωμα πλειστηριασμών που πηγαίνουν από αξιολόγηση σε αξιολόγηση) θεωρείται ότι δίνει περιθώρια χειρισμών. Και «διώχνει» προς το μέλλον οποιαδήποτε συζήτηση για το φόρτωμα του Ελληνικού χρέους (σε λίγο, το 210% του ΑΕΠ θα είναι συμπαθητική μνήμη παρελθόντος), που πάντως οι αγορές δεν την δείχνουν να γράφουν ως πρόβλημα: βλέπετε, θετική απόδοση 10ετούς στην Ευρωζώνη δεν βρίσκει κανείς εύκολα…

Πάντως, τρίτη σύμπτωση, τις ημέρες αυτές επανενεφανίσθη από την κατάψυξη στην οποία είχε τοποθετηθεί – ως Πρόεδρος της Μπούντεσταγκ, της Γερμανικής Βουλής – ο παλιός γνώριμος της Ελλάδας Βόλφι Σόιμπλε. Ο οποίος εξέπεμψε, σε συνέντευξη στους F.T., ένα διπλό μήνυμα ως νέος Ιανός. Διετύπωσε ανησυχία για το ότι η συμφωνημένη σε επίπεδο ΕΕ δημοσιονομικής λογικής ενίσχυση, με βάση την έκδοση Ευρωομολόγου, προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι συνέπειες της πανδημίας, δηλαδή το Ταμείο Ανάκαμψης/η Next Generation EU, αργεί να φθάσει σε υλοποίηση. Παράλληλα, όμως, κατέθεσε την άποψη ότι οι χώρες που ακριβώς αναμένουν αυτήν την στήριξη δεν είναι έτοιμες για ριζικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Ο χρησμός θα λειτουργήσει θετικά/υπέρ επίσπευσης, ή αρνητικά/ως προϋπόθεση δύσκολων μεταρρυθμίσεων προκειμένου να ρεύσει το χρήμα; Το παρελθόν διδάσκει: οι τοποθετήσεις Σώϋμπλε ποτέ δεν είναι θεωρητικές…