Όταν ο πολιτικός σχεδιασμός συναντά «τις αγορές»

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Όταν η πολιτική συναντά τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης και όλοι μαζί «τις αγορές» προκύπτουν ενδιαφέροντα πράγματα. Δείτε:

Αισθητή υποχώρηση από την πρόβλεψη για ρυθμό ανάπτυξης 6,2% για το 2022 (συνολικά 4% για την περίοδο 2022-25, κυρίως από την αύξηση της εγχώριας ζήτησης) που είχε περιλάβει το Μεσοπρόθεσμο όπως αυτό ψηφίστηκε στην Βουλή το 2021, σε ένα 3,5% κατά την τωρινή αναθεώρηση. συν υποχώρηση του πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2023 στο 1% (αντί του 2% που είχε σχεδιαστεί), με την περιοχή του 2% να στοχεύεται πάντως για την συνέχεια. Τίποτε το δραματικό, είναι η επίσημη αντίδραση – με διευκρίνηση/υπενθύμιση ότι και οι περσινές επίσημες προβλέψεις για την ανάπτυξη είχαν διατηρηθεί για αρκετόν καιρό χαμηλά, στο 4-5%, οπότε όταν η επαναφορά του 2021 (μετά από 2 αναθεωρήσεις) «έγραψε» 8,3%, οι συνήθεις πανηγυρισμοί για (εκ νέου) ανακάλυψη της αξιοπιστίας της Ελλάδας/της κυβερνητικής πολιτικής, είχαν στέρεο περιεχόμενο. Κάτι τέτοιο μεθοδεύεται και φέτος, συνεχίζει το επιχείρημα, δηλαδή να εκπλήξει η (υπερ)απόδοση της οικονομίας – τουρισμού βοηθούντος, φυσικά, όπου ούτως ή άλλως οι ενδείξεις είναι ήδη θετικές-θετικές – όταν, πλέον, θα έχει βγει και η Ελλάδα από το καθεστώς της Ενισχυμένης Παρακολούθησης/Εποπτείας. Έχοντας αποπληρώσει ήδη, πρόωρα/συμβολικά το δάνειο «στήριξης» από ΔΝΤ – και αποκοπεί από την μνήμη Πολ Τόμσεν…

Εδώ, έρχεται στην επιφάνεια ένα σκωτσέζικο ντους. Τι εννοούμε; Ότι ενώ οι σχεδιασμοί αυτοί ευλόγως στηρίζονταν στην – όχι ακριβώς αναμενόμενη – αναβάθμιση, Μεγαλοβδομαδιάτικα, από την Standard&Poor’s κατά ένα «κλικ», αναβάθμιση που μας έχει φέρει μια ανάσα από την πολυπόθητη επενδυτική βαθμίδα (μόλις ένα μήνα μετά την DBRS, δε), η απόδοση του 10ετούς πεισματικά φλέρταρε με το 3% – κι ακόμη πιο επικίνδυνα, το spread με το Γερμανικό Bund έμενε άνω των 200 bps.

Εδώ, ο ΟΔΔΗΧ, με την ευχάριστη ύπαρξη του μαξιλαρακίου των 38-39 δις ευρώ (και με μέσο κόστος του προς εξυπηρέτηση χρέους, λόγω κονδυλίων «διάσωσης» κάπου στην γειτονιά του 1,5%), θεώρησε ότι έχει τα φόντα να βγει στις αγορές με επανέκδοση του 7ετούς (τελικά) με το οποίο είχε πετύχει επιτόκιο 2% την άνοιξη του 2020 – και τωρινή απόδοση στο 2,4%. Η σκέψη είναι, κατά τα φαινόμενα, να «παίξουμε στα ίσα» τις κυρίως αγορές για ένα μικρό ποσό 1,5-2 δις ευρώ, με την αντίληψη ότι ούτως ή άλλως οι ανάγκες για εκτέλεση του φετινού προγράμματος δανεισμού είναι χαμηλές, συν ότι η (πλήρως πολιτική) προσδοκία να ελευθερωθεί στην Κορυφή της ΕΕ «27» υπέρ των αναγκών στήριξης της οικονομίας μπροστά στην έκρηξη των ενεργειακών τιμών σημαντικό μέρος των αδιάθετων δανειακών κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης/NGEU υπόσχεται χρήμα κόστους κάτω του 1%.

Πέραν του επικοινωνιακού στοιχείου του χειρισμού, ο ΟΔΔΗΧ πάλι δείχνει να ξέρει τι κάνει. Η ισορροπία αγορών και Κορυφής ΕΕ, πάλι, θα δούμε τι αποδίδει.