Προσδεθείτε!

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Αφού ακόμη και το πρώτο βήμα στην Κοινοβουλευτική αντιπαράθεση γύρω από το θέμα των υποκλοπών/παρακολουθήσεων/«επισυνδέσεων» των επικοινωνιών πολιτικών και δημοσιογράφων από την ΕΥΠ και από παράνομα κακόβουλα λογισμικά τύπου Predator, δηλαδή η ακρόαση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για τον ορισμό του πρέσβη Θέμι Δεμίρη επικεφαλής της ΚΥΠ (σε αντικατάσταση του αποπεμφθέντος, διαβόητου πλέον, Παναγιώτη Κοντολέοντος) κατόρθωσε να φέρει ανάφλεξη στο πολιτικό κλίμα, τότε η σημερινή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το όλο ζήτημα του απορρήτου και της καταστρατήγησής του, συν οι δυο επόμενες φάσεις – σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής και παρουσία στην Θεσμών και Διαφάνειας των υπολόγων για την έως τώρα διαχείριση (δηλαδή Κοντολέοντος, επίσης παραιτηθέντος Γρηγόρη Δημητριάδη – «δεξί κι αριστερό χέρι του Πρωθυπουργού» – Γιώργου Γεραπετρίτη που συνόδευε και τον Θ. Δεμίρη, με αίτημα και για παρουσία του ίδιου του Πρωθυπουργού λόγω αυτεπιλεγείσης αρμοδιότητάς του για την ΕΥΠ…) συνοδεύονται κανονικά για την έκθαμβη κοινή γνώμη από την σύσταση: «Προσδεθείτε!».

Η ανάφλεξη περί την εξέταση Θ. Δεμίρη στην Θεσμών και Διαφάνειας, με την διαρροή διατύπωσης του – πολύπειρου διπλωμάτη… – ότι «έχει πλήρη έλεγχο της υπηρεσίας τις τελευταίες 15 ημέρες» [και τούτο ενώ προσερχόταν στην Βουλή ακριβώς για την έγκριση/επικύρωση του διορισμού του!] κυρίως όμως ότι «κανείς δεν εξαιρείται» από τις νομότυπες επισυνδέσεις, πυροδότησε καταγγελία από σύσσωμη την Αντιπολίτευση. Αντισταθμιστικά, η ίδια η διαρροή των συζητήσεων στην Θεσμών και Διαφάνειας έφερε κεραυνούς από τα κυβερνητικά έδρανα (και αμήχανο τον Πρόεδρο της Βουλής) για καταπάτηση του απορρήτου της συνεδρίασης. Αυτό, λοιπόν, δυναμιτίζει εκ των προτέρων την σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών συζήτηση, όθεν και το «Προσδεθείτε!».

Ενώ υπονομεύει εκ των προτέρων την όποια ουσιαστική προσέγγιση στην Εξεταστική Επιτροπή. [Εδώ, μια στάση: η βαριά πολιτική παράδοση των πολιτικών μας πραγμάτων θέλει οι Εξεταστικές και να μην οδηγούν σε αποκάλυψη ουσίας – αντ’ αυτού, σε παράλληλους μονολόγους και πολυδιάσπαση συμπερασμάτων – αλλά και να σύρονται εν μέσω οξύτητας προς Προανακριτικές, Ειδικά Δικαστήρια κοκ. Εδώ, από τους μέχρι στιγμής εμπλεκομένους Κοντολέοντα, Δημητριάδη κοκ ελλείπει η υπουργική ιδιότητα. Μόνον ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εξ επιλογής του αρμόδιος για την ΕΥΠ εξαρχής, διαθέτει την ιδιότητα αυτή – πλην αν αυτοβούλως προσέλθει στην ευθύνη ο Γιώργος Γεραπετρίτης, ως υπουργός Επικρατείας. Όθεν και η εξαρχής επιθετική άμυνα περί το πρόσωπον του Πρωθυπουργού , (α) ότι είχε πλήρη άγνοια των γεγονότων και (β) ότι η «επισύνδεση» Νίκου Ανδρουλάκη ήταν νόμιμη, όχι απλώς νομότυπη, λόγω εγκρίσεως από την Εισαγγελέα της ΕΥΠ].

Το «Προσδεθείτε!» στο οπoίο αναφερθήκαμε δεν αφορά μόνον το κλίμα που θα επικρατήσει στην συζήτηση των πολιτικών αρχηγών και υπόσχεται/απειλεί να χρωματίσει όλη την συνέχεια. Αφορά και το γεγονός ότι – με μείζον δεδομένο της Ελληνικής πολιτικής σκηνής ότι ο κάθε/η κάθε πολίτης θα στραφεί στην παραδοσιακή του ή στην πιο πρόσφατη ένταξή του ό,τι και αν ειπωθεί και  αν «αποκαλυφθεί» από τις συζητήσεις – εδώ η χωριστική γραμμή δεν θα είναι πλέον Δεξιάς/Αριστεράς, ή η πιο καινούργια αντιΣΥΡΙΖΑ/αντιΔεξιά, θα είναι κάτι πιο σκοτεινό που θα παραπέμπει στην «ατελή Δημοκρατία» δεκαετίας του΄50.

  • Από την μια μεριά θα στρατεύονται – κυριολεκτικά: οι μνήμες είναι βαριές! – όσοι πιστεύουν στο ότι το απόρρητο και το (διακηρυσσόμενο!) εθνικό συμφέρον καλύπτει τα πάντα, σε μια λογική Raison d’ État. Αυτή η λογική εκπέμφθηκε και προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δια της Μόνιμης Αντιπροσωπείας Βρυξελλών, άλλωστε. Η ίδια «νομιμοποιεί» και την καταστροφή των στοιχείων παρακολούθησης Ν. Ανδρουλάκη, που σχεδόν μας έχει προαναγγελθεί.
  • Στην άλλη πλευρά θα βρεθούν όσοι, ξαναπιάνοντας το νήμα αμφισβήτησης αυτών των μετεμφυλιακών ριζών, πιστεύουν ότι τα Θεμελιώδη Δικαιώματα – εδώ: το απόρρητο των επικοινωνιών – οφείλουν να διαφυλάσσονται, και δεν αρκεί το νομότυπο της τήρησης των διαδικασιών για να εκτοπίζει τα δικαιώματα και τις ουσιαστικές εγγυήσεις τους (η εισαγγελική κάλυψη σε 15.750 αιτήματα παρακολούθησης σε διάστημα ενός έτους υπονομεύει/διακωμωδεί την ίδια την έννοια της εγγύησης: άραγε αυτή η διάσταση θα καλυφθεί ικανοποιητικά – έστω και για να διαψευσθεί το ζαλιστικό αυτό νούμερο;)

Οπότε… τα πραγματικά ερωτήματα – ποιο/ποια ήταν τα θέματα εθνικής ασφάλειας που οδήγησαν στην παρακολούθηση του Ευρωβουλευτή/υποψήφιου αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκη; ποια τα αντίστοιχα της παρακολούθησης του δημοσιογράφου Θ. Κουκάκη; ποιοι/ποιοι άλλοι πολιτικοί ή άνθρωποι του Τύπου είναι υπό παρακολούθηση; κυρίως δε ένα πελώριο ΓΙΑΤΙ; σ’ όλη αυτήν την ιστορία – θα μείνουν αναπάντητα.

Αλλ’ αυτή η νέα διχαστική τομή, με την επίσειση του πρόσθετου φάσματος διακινδύνευσης εθνικών συμφερόντων – από την κωμικοτραγική αναφορά σε αίτημα Αρμενίας ή Ουκρανίας για έλεγχο των φιλοΚινεζικών επαφών Έλληνα Ευρωβουλευτή! (αναφορά που ανατινάσσει κάθε εικόνα σοβαρότητας της ΕΥΠ, παραπέμποντας σε προδικτατορικά «Ενημερωτικά Σημειώματα» της αλήστου μνήμης ΚΥΠ) και φθάνοντας μέχρι τα σκοτεινότερα περί Τουρκικού και – ήδη – Ρωσικού δακτύλου, έχει ακραία δηλητηριαστική λειτουργία. Ακόμη περισσότερο που αναφορές στα περί «εσωτερικού εχθρού», αναφορές που ήδη σούρνονται ανάμεσά μας βοηθούντων των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, εγκαθιστούν ανερυθρίαστα σε κλίμα δεκαετιών ΄50 και ΄60.

Αυτά, συν η πρότυπης αποτυχίας «διαχείριση κρίση» στα θέματα Τύπου, και μάλιστα ξένων Μέσων, με την ακραίου επαρχιωτισμού προσπάθεια… υπονόμευσης της αξιοπιστίας των New York Times και του Politico, καθιστά το «Προσδεθείτε!» χλωμή πλέον σύσταση. Η συνέχεια επί της οθόνης.

Υ.Γ. 1: Πέραν της οθόνης για την συζήτηση στην Βουλή, θα έχουμε και την ομοβροντία δημοσκοπήσεων που θα συνοδεύσει: η 1-1,5 μονάδα διαφορά/επιδείνωση της Κυβερνητικής θέσης (κατά τους μεν) ή οι 2,5-3 μονάδες επιδείνωσης (κατά τους δε), θα φέρουν νέο γύρο άκριτων προβολών του τι σήμανε αυτή η ιστορία για το μέλλον των πραγμάτων.

Υ.Γ. 2:  Ο τρόπος με τον οποίο οι N.Y.T. αντέδρασαν στις φήμες που κυκλοφόρησαν ότι… θα ασκηθεί μέσω Αμερικανικής Πρεσβείας Αθηνών (ή,  μέσω Ελληνικής στην Ουάσιγκτον) πίεση για ανάκληση/επανόρθωση του άρθρου γνώμης του Alex Clapp, δηλαδή με την αναδημοσίευση του θέματος –  με αλλαγή τίτλου και φωτογραφίας… –  στην πρώτη σελίδα της διεθνούς έκδοσης των NYT, αλλά και ο αντίστοιχος τρόπος αντίδρασης του Politico, δηλαδή με την δημοσιοποίηση αυτούσιου του (σοκαριστικού στην διατύπωση: άλλη υπόθεση όμως αυτή!) εγγράφου Βράιλα/ΜΕΑ Βρυξελλών προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εγγράφου στο οποίο βασίστηκε το ρεπορτάζ της Νεκταρίας Σταμούλη, θάπρεπε κάποιους να προβληματίσει. Τουλάχιστον ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος προσπάθησε να συμμαζέψει – με μια μέρα καθυστέρηση ανά περίπτωση – και τα εναντίον NYT/Clapp και τα εναντίον Politico/Σταμούλη.

Υ.Γ. 3 Το περαιτέρω άνοιγμα μετώπου από αυτόκλητους Ηρακλείς της Κυβέρνησης κατά της Ν. Σταμούλη (για φερόμενες πολιτικές της πεποιθήσεις) καθώς και κατά της Ξένιας Κουναλάκη (για αντίστοιχο λόγο) ως φίλης του Alex Clapp δείχνουν την πυκνότητα της αυτοναρκοθέτησης. Αληθινή επαναφορά στην ατμόσφαιρα δεκαετίας του΄50.