Τα τρία «Σ»: Συνεργασίες, Συμμαχίες, Σοβαρότητα

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Ήταν εξόχως διδακτική η απότομη λήξη που είχαν οι εργασίες της τελετής υπογραφής του αγωγού EastMed (σωστότερα: του διακρατικού πλαισίου Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου, κατά φθίνουσα σημασία, με προσδοκία Ιταλίας στο βάθος, που κάποια στιγμή ελπίζεται ότι θα προχωρήσει ως EastMed project) στην Αθήνα, πρώτες ώρες του δίσεκτου 2020.

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να επισκεφθεί το Αρχαιολογικό Μουσείο – το πιο «παραδοσιακό» για ξένους επισήμους Μουσείο της Ακρόπολης περίμενε στην συνέχεια… – ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ (υπηρεσιακός αυτήν την στιγμή, πάντως εμπνευστής του EastMed) Μπίμπι Νετανιάχου, κι έφυγε κατεπειγόντως για την χώρα του. Ο λόγος: η δολοφονία, από ρουκέτες που έριξε Αμερικανικό drone με άμεση εντολή Τραμπ, του στρατιωτικού ηγέτη-σταρ του Ιράν Γκάσεμ Σολεϊμάνι, επικεφαλής της ομάδας Κουντς, οργάνου-αιχμής των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης. Οι όρκοι εκδίκησης της Ιρανικής ηγεσίας – ήδη από τον ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεϊ – δεν αφορούν μόνο Αμερικανούς στόχους, αλλά κατά πολύ και το Ισραήλ. Το οποίο ούτως ή άλλως σχεδίαζε «προληπτικά πλήγματα» προκειμένου να αποκλείσει την προώθηση των πυρηνικών δυνατοτήτων της Τεχεράνης – που είχε επανεκκινήσει το πυρηνικό της πρόγραμμα μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από την συμφωνία JCPOA του 2015 (Ιράν αφενός, ΗΠΑ/Ρωσίας/Κίνας/ΕΕ/Γερμανίας/Γαλλίας/Βρετανίας αφετέρου, με τις ευλογίες του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, θυμίζουμε) και την επαναφορά κυρώσεων κατά της Τεχεράνης.

Με νωπή αυτήν την κίνηση των Αμερικανών, κίνηση επί Ιρακινού εδάφους σημειωτέον, αναχωρεί με το καλό (παραδοσιακή έκφραση/ευχή…) ο ημέτερος Κυριάκος Μητσοτάκης για την Ουάσιγκτον, επισκέπτης-με-προβλήματα ούτως ή άλλως, προς τον Πρόεδρο Τραμπ. Από τον οποίο προσδοκάται – αν μη τι άλλο… – κάποιο πρόσθετο στοιχείο Αμερικανικής αποτροπής προς την Τουρκία και την συνεχιζόμενη/εντεινόμενη διεκδικητικότητά της στην Ανατολική Μεσόγειο. αλλά και η «επί του πεδίου» αναβάθμιση της ΑμερικανοΕλληνικής αμυντικής συνεργασίας (Σούδα-Στεφανοβίκειο-Λάρισα/110 Πτέρυγα Μάχης-Αλεξανδρούπολη).

Γνωστά όλα αυτά Όμως… συνειδητοποιούμε ακριβώς (ή ακόμη και περίπου) πόσο κοντά βρίσκονται τα τρία «Σ»: Συνεργασίες, Συμμαχίες, Σοβαρότητα; Οι συνεργασίες – ο αγωγός EastMed είναι ένα σχέδιο συνεργασίας, ενεργειακής. δίπλα του είναι το επίσης συνεργατικό EastMed Gas Forum με συμμετοχή και Αιγύπτου, ΗΑΕ, Παλαιστινιακής Αρχής. παραδίπλα η συμμετοχή ΗΠΑ (σημειωτέον ότι την ημέρα Μητσοτάκη-Τραμπ, σχεδιάζεται συνάντηση Πομπέο-Αναστασιάδη στην Λευκωσία) – είναι μια έννοια που πιθανολογείται/ελπίζεται/προσδοκάται ότι ξεβάφει προς συμμαχίες. Η ίδια η συμφωνία για τον αγωγό EastMed έχει τμήμα, ή πρωτόκολλο (;), που αναφέρεται στην ασφάλεια του αγωγού: ο νοών, νοείτω! Η δε σύσφιξη των αμυντικών σχέσεων της Ελλάδας και με ΗΠΑ, κυρίως όμως με Ισραήλ, έχει πρόδηλη την διάσταση συμμαχίας (ή: πορείας προς συμμαχία).

Εδώ, παραδίπλα, ελλοχεύει το τρίτο «Σ»: όπως έδειξαν οι ημέρες που πέρασαν , ΗΠΑ και Ισραήλ ασκούν πολιτική στην περιοχή με πολύ-πολύ βαρύ χέρι. Το αντέχουμε αυτό; Ακολουθούμε; Διαφοροποιούμαστε; Πώς; Πόσο; αυτό εννοούμε με το «Σ» του «σοβαρότητα».

Αν δεν αντέχουμε το πέρασμα απ’ αυτό το καμίνι, πώς βλέπει το πολιτικό μας σύστημα το αύριο;