Θα προχωρήσει η Ελλάδα σε μια Βαλκανική «διπλωματία των εμβολίων»

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Συνεχίζεται λοιπόν σ’ εμάς η συζήτηση για τον ρυθμό των εμβολιασμών. Συν, για την οργάνωση της διαδικασίας (καλή, τα αρνητικά επεισόδια σποραδικά μόνον). Συν, για την επάρκεια των εμβολίων και την ροή προμήθειάς τους (διόλου καλή, τώρα αποκαλύπτεται ότι οι ύμνοι προς την διαπραγματευτική επάρκεια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν πρόωροι: αφού Μητσοτάκης-Κουρτς-Φρέντερικσεν χρειάστηκε να απευθύνουν από κοινού έκκληση για επίσπευση «κάτι» πήγε στραβά, κι αφού η Ιταλία στράφηκε ήδη νομικά κατά της Pfizer για τις καθυστερήσεις κάτι ακόμη παραπάνω συμβαίνει…). Συν, για τα φαινόμενα κατά προτεραιότητα εμβολιασμών: ο πειρασμός του jump the queue συνεχίζεται για επισήμους και για ομάδες με ισχυρούς «προστάτες». πλην όμως το δυσάρεστο αυτό φαινόμενο έχει την παράπλευρη ωφέλεια ότι απωθεί τις αναστολές έναντι του εμβολιασμού. Όταν ο διπλανός σου σπρώχνεται να προσπεράσει, αν έχεις εσύ επιφυλάξεις να εμβολιαστείς νιώθεις περίεργα.

Όμως δίπλα – κυριολεκτικά δίπλα! – από μας υπάρχουν τα υπόλοιπα Βαλκάνια. όπου παρατηρούνται αρκετά σοβαρότερα προβλήματα, πάντως σε Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία, με την Ελλάδα να προσέρχεται – ή: να σκέφτεται να προσέλθει – σε κάτι που θα μπορούσε να ονοματίσει κανείς «διπλωματία των εμβολίων». Μαντεύουμε την άμεση αντίδραση του αναγνώστη: «Καλά, εμείς τώρα τρέχουμε να επισπεύσουμε τον εμβολιασμό στην δική μας χώρα, και θα κοιτάξουμε τι γίνεται παραπέρα;». Όχι και τόσο σωστό! Όπως παρατηρεί σε ανάλυσή του ο Ρενάτο Λέκα στο ibna/Ανεξάρτητο Βαλκανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ούτως ή άλλως οι Βαλκανικές χώρες – και πάντως οι υποψήφιες για ένταξη στην ΕΕ από τα Δυτικά Βαλκάνια – αναζητούν αγωνιωδώς διεξόδους. Το «τι μας ενδιαφέρει» απαντάται ταχύτατα: ήδη υπάρχει το τουριστικό ρεύμα προς την Βόρεια Ελλάδα, που από Πιερία  έως Χαλκιδική (και πάντως Θεσσαλονίκη) οι ντόπιοι γνωρίζουν τι σημαίνει. η απουσία του. τι σήμανε το κλείσιμο των συνόρων, όταν αυτό χρειάστηκε. Υπάρχει όμως και η σταθερή διάβαση των εργατών γης, που με τους όρους παραμονής τους στους τόπους καλλιέργειας και συγκομιδής βρίσκονται πολύ κοντά στον συγχρωτισμό και τους κινδύνους του. Υπάρχει, τέλος, και η διάσταση πολιτικής αλληλεγγύης – που είναι δύσκολο να την θυμάται κανείς σε φάσεις κρίσης, όμως… τότε ακριβώς είναι που έχει σημασία. Η συνήθως υπερδραστήρια σ’ αυτήν την λογική Τουρκία, στην διπλωματία των εμβολίων βρίσκεται κατ’ ανάγκην πίσω, καθώς προσπαθεί να ξεκινήσει μέσω Κινεζικών εμβολίων της SinoVac.

Καθώς λοιπόν ήδη προκύπτει ότι η Ελλάδα θα λειτουργήσει –  όμως μετά τον Μάρτιο, κατά τα φαινόμενα – ως ιμάντας μεταβίβασης βοήθειας της ΕΕ προς Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία (η Βουλγαρία έχει απευθείας πρόσβαση στο Ευρωπαϊκό εμβολιαστικό pool), δεν θα ήταν λάθος να ξεκινήσει άμεσα η χώρα μας να συντονίζεται με τον προγραμματισμό των βόρειων  γειτόνων μας. Άλλωστε, την εποχή των ενθουσιαστικών διαβεβαιώσεων, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός διακήρυσσε ότι η Ελλάδα έχει εξασφαλίσει υπερεπάρκεια δόσεων εμβολίων για τον πληθυσμό της. Και, κάθε εβδομάδα, οι επίσημες ανακοινώσεις λένε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε καλύτερο επίπεδο από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο.