του Χριστόδουλου Τοψίδη,

Προέδρου του Επιμελητηρίου Έβρου

Το Επιμελητήριο Έβρου εδράζεται σε μια περιοχή την οποία θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς sui generis, καθώς τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, αν δεν αξιοποιηθούν σωστά, δύνανται να αποτελέσουν μειονεκτήματα.

Στόχος του Επιμελητηρίου λοιπόν, στο πλαίσιο του θεσμικού του ρόλου, είναι να προτάξει την ανάγκη αξιοποίησης των πλεονεκτημάτων της περιοχής, αρχής γενομένης από τη διασυνοριακότητα. Η γειτνίαση του Έβρου με δύο χώρες ταυτόχρονα «ξεκλειδώνει» αυτόματα την πόρτα μεγάλων αγορών, υπό την προϋπόθεση όμως ότι θα υπάρχει και η κατάλληλη υποδομή διακίνησης των εμπορευμάτων.

Η ηλεκτροκίνηση του σιδηρόδρομου, για παράδειγμα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα που καλείται να κερδίσει η περιοχή μας, αν θέλει να αποτελέσει μέρος ενός παγκόσμιου, πλέον, δικτύου.

Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης έχει καταφέρει να στρέψει πάνω του τον παγκόσμιο προβολέα –και δικαίως– αλλά αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό. Η αναβάθμιση των υποδομών που το πλαισιώνουν είναι επιτακτική ανάγκη, αν όντως θέλουμε να δημιουργηθεί στην Αλεξανδρούπολη, και άρα στον Έβρο, ένας ενεργειακός και διαμετακομιστικός κόμβος που θα προσδώσει στην τοπική και εθνική οικονομία οφέλη και υπεραξία.

Πάγια θέση του Επιμελητηρίου μας είναι το γεγονός ότι η μεγάλη εικόνα αποτελείται από πολλές μικρότερες – ή, αλλιώς, κάθε τόπος οφείλει να εστιάσει στις ανάγκες και τις δυνατότητές του, εις τρόπον ώστε να ενδυναμώσει το παραγόμενο προϊόν του και να το ενσωματώσει στο εθνικό, ώστε όλοι μαζί να δημιουργήσουμε την ανάπτυξη που τόσο ανάγκη έχει η πατρίδα μας.

Το Επιμελητήριο Έβρου επιμένει στη δημιουργία συνθηκών ώστε να ενισχυθεί ο κλάδος της Μεταποίησης, που αποτελεί το βασικό βήμα προς την κατεύθυνση του λεγόμενου τοπικού brand name. Ο νομός Έβρου ήδη φημίζεται για την πλούσια παραγωγή πρώτων υλών, που αποτελούν τη βάση για πληθώρα προϊόντων αγροδιατροφής (και όχι μόνο), ωστόσο όλοι πλέον συμφωνούμε ότι είναι απαραίτητο το τελικό προϊόν να «φεύγει» από τον Έβρο στην τελική του μορφή και έτοιμο προς κατανάλωση.

Μέσα σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, το Επιμελητήριο Έβρου διεκδικεί παντί τρόπω τα εργαλεία εκείνα που θα επιτρέψουν στους παραγωγούς να κάνουν το επόμενο βήμα και στους ήδη ενασχολούμενους με τη Μεταποίηση να εξελιχθούν περισσότερο.

Η εξίσωση είναι δύσκολη. Πλην όμως, η προσπάθεια επίλυσής της είναι αυτή που ενεργοποιεί το Επιμελητήριό μας, επειδή ακριβώς θέλουμε να υπηρετήσουμε εν τοις πράγμασι τον ρόλο για τον οποίο μας εμπιστεύτηκαν οι επιχειρηματίες της περιοχής μας.

Ο ρόλος των Επιμελητηρίων είναι θεσμοθετημένα συμβουλευτικός προς τα αρμόδια Υπουργεία, με τα οποία το Επιμελητήριο Έβρου διατηρεί συνεχώς ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας μέσα από τους οποίους προωθούνται κεντρικά οι τοπικές ανάγκες και τις περισσότερες φορές φτάνουν και οι προσδοκώμενες λύσεις.

Οι ανάγκες προφανώς δεν παύουν να υπάρχουν, όπως δεν παύει να υπάρχει και η δημιουργία νέων, καθώς ο κόσμος κινείται συνεχώς και οι μεταβολές στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα συμβαίνουν με πολύ ταχείς ρυθμούς. Αυτό όμως δεν πτοεί όσους εργάζονται με γνώμονα το κοινό καλό έξω από τοπικισμούς, μικροπολιτικές και φυσικά πάντα με ανοικτές πόρτες.

Η εξωστρέφεια άλλωστε είναι ένα από τα πλέον βασικά χαρακτηριστικά του Επιμελητηρίου μας, το οποίο έχει καταφέρει μέσα από το πλέγμα συνεργασιών που έχει δημιουργήσει ανά τα χρόνια να καταστήσει τον Έβρο γνωστό στην παγκόσμια επιχειρηματική κοινότητα.

Φέτος, το Επιμελητήριο Έβρου συμπληρώνει 100 χρόνια παρουσίας στο τοπικά οικονομικά, επιχειρηματικά και κοινωνικά δρώμενα. Αυτός ο κύκλος κλείνει σίγουρα με θετικό πρόσημο, καθώς η ανάπτυξή του προχωρά παράλληλα με την ανάπτυξη της Αλεξανδρούπολης, που από ένα μικρό ψαροχώρι το 1921 σήμερα αποτελεί μια μητρόπολη. Η πρωτεύουσα το Έβρου αποτελεί μεν την έδρα του Επιμελητηρίου μας, όμως το βεληνεκές του καλύπτει ολόκληρο τον Έβρο, συνεπώς η προσπάθειά μας αφορά συνολικά τον ακριτικότερο νομό της χώρας μας.

Το να οραματιστεί κανείς για 100 χρόνια μετά είναι μια μεγάλη πρόκληση και η πρόβλεψη είναι σχεδόν αδύνατη. Ωστόσο, αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι τόσο εγώ όσο και οι προκάτοχοί μου έχουμε εργαστεί με όλες μας τις δυνάμεις ώστε οι επιχειρηματίες του Έβρου να βρίσκουν στο Επιμελητήριό μας έναν πραγματικό συμπαραστάτη στις ανάγκες τους και έναν θεματοφύλακα των συμφερόντων τους και οι υπόλοιποι τοπικοί φορείς έναν στυλοβάτη στις διεκδικήσεις τους. Τούτων δοθέντων, εκτιμώ ότι στο τέλος της επόμενης 100ετίας ο Έβρος πλέον δεν θα είναι στο τέλος του δρόμου, αλλά «θα δείχνει τον δρόμο» προς την ευημερία.