Το κύμα της κακοκαιρίας «Ελπίδα» που κορυφώθηκε στις 24 Ιανουαρίου και “έντυσε” την Αθήνα στα λευκά, αφήνοντας πίσω του όχι μόνο παγετό, αλλά και πολλά σοβαρά προβλήματα, συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικότερων περιπτώσεων χιονόπτωσης στην πρωτεύουσα. Το ύψος του χιονιού έφτασε τα 20 εκατοστά – επίπεδο μάλλον ακραίο για τα δεδομένα της πόλης αλλά όχι και το υψηλότερο.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε το Εθνικό Αστεροσκοπείο, το μεγαλύτερο ύψος χιονιού σημειώθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1911: 1,5 μέτρο. Το 1964 υπήρξε και πάλι έντονη χιονόπτωση (17 και 18 Ιανουαρίου), με το ύψος του χιονιού να φτάνει τα 20 εκατοστά. Δύο δεκαετίες μετά, στις 18 και 19 Φεβρουαρίου 1983, αλλά και στις 9 Μαρτίου του 1987 σημειώθηκαν επίσης ιδιαίτερα ισχυρές χιονοπτώσεις, με το ύψος του χιονιού να φτάνει τα 10 και 15 εκατοστά αντίστοιχα.

Η Βιομηχανική Επιθεώρηση στο τεύχος Φεβρουαρίου / Μαρτίου 1983 (τεύχος 580/ 581) αφιερώνει το εξώφυλλό της στην «πρωτοφανή κακοκαιρία και το βαρύ ψύχος, που έπληξε την χώραν μας», κάνοντας μάλιστα έναν δηκτικό παραλληλισμό με την ελληνική οικονομία της εποχής εκείνης.

Η Βιομηχανική Επιθεώρηση στο τεύχος Μαρτίου / Απριλίου 1987 (τεύχος 621) επίσης δεν αφήνει τον καιρό και τις επιπτώσεις του ασχολίαστα. Στο αιχμηρό σχόλιο με τον εύγλωττο τίτλο «Ο κακός μας ο καιρός…» γίνεται λόγος (και τότε) για την ανικανότητα, την προχειρότητα, τη σαθρότητα της υποδομής και της οργάνωσης των δημοσίων υπηρεσιών και των κυβερνητικών φορέων του κράτους. Είναι εντυπωσιακό το πώς η Ιστορία επαναλαμβάνεται, εξαιτίας μιας χιονόπτωσης.