Από το CEO Initiative Forum 2022

του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Ήταν μια ενδιαφέρουσα περιήγηση, που εν μέρει ξέφυγε από το αυστηρό περιεχόμενο του CEΟ Initiative Forum 2022, εκείνο που μπορούσε κανείς να εξασφαλίσει στα διαδοχικά στρογγυλά τραπέζια ή/και one-to-one συζητήσεις αυτής της ημερίδας. Έτσι, για παράδειγμα, μπορούσε κανείς να ακούσει τον ΥΠΟΙΚ Χρήστο Σταϊκούρα – δίπλα στα αναμενόμενα του τύπου «είμαστε κοντά στην κοινωνία και θα είμαστε για όσο χρειαστεί» – να δίνει έμφαση στον «δρόμο της δημοσιονομικής υπευθυνότητας» και να ομνύει να ζητά από την κυβερνητική πολιτική «σύνεση, σωφροσύνη και υπευθυνότητα». Κυρίως όμως να δηλώνει ότι την τελευταία 3ετία «δεν έχω αποκλείσει τίποτε, καθώς όλα είναι πιθανά». Κι ακόμη περισσότερο να παραδέχεται (σχεδόν μιλώντας στον εαυτό του) ότι τα χρόνια της πανδημίας μπορεί κάποιες ενισχύσεις που δόθηκαν να υπήρξαν υπερβολικές, όμως «την στιγμή που δίνονταν» κρίνονταν αναγκαίες.

Αντίστοιχα, ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης επικαλέσθηκε μεν την «επανάσταση του αυτονόητου», στόχευσε όμως την εμπειρία που είχε την τελευταία 3ετία στο ότι η διαδοχή των κρίσεων (κατά το Βενιζελικό «κανονικότητά μας έχει πλέον καταστεί η κρίση»), σε μια τριβή με την πολιτική που του άφησε «περισσότερες διαψεύσεις παρά στιγμές ευτυχίας», περισσότερο του αφήνει θετικό ίζημα το ότι «η Ελλάδα θα κοιτάξει προς τα έξω, δεν θα φοβάται να μετρηθεί στο εξωτερικό». Αυτό, με αφορμή την επίσκεψη εκπροσώπων των 30 προβεβλημένων Αμερικανικών Πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στην Ελλάδα, που όμως στον πυρήνα της έχει την διαπίστωση ότι υπάρχει στην χώρα ένα λανθάνον ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο και θέλει και μπορεί να κινηθεί ανταγωνιστικά , με όρους διεθνούς ανταγωνιστικότητας.

Βέβαια, δεν έλλειψαν και τα – θα λέγαμε…. – αναμενόμενα παράδοξα, όπως της Ρεβέκκας Πιτσίκα, της People Business αλλά κυρίως της Ειδικής Γραμματείας Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού (Prospective ή Foresight αναλόγως αν την αντλεί κανείς από Γαλλικά ή Αγγλοσαξωνικά πρότυπα την προσπάθεια να κοιτάξει παραπέρα προς το μέλλον). Ενώ, λοιπόν, είχε να καταθέσει αρκετά χρήσιμα και μελλοντοστραφή σχετικά με το αύριο της εργασίας, με τα υβριδικά μοντέλα και την ευέλικτη απασχόληση, ή πάλι να διατυπώσει μη-αδιάφορες σκέψεις σχετικά με την διασύνδεση εργασίας-ψυχικής υγείας, όταν έφθασε να περιγράψει το πρόβλημα της ανεργίας έδειξε περίπου ικανοποίηση για το επίπεδο ανεργίας στην Ελλάδα – την στιγμή που το 11,8% στο οποίο έχει (όντως) πέσει η ανεργία μετά την τραγωδία των Μνημονίων συγκρίνεται με 6,6% της Ευρωζώνης. ή που στην ανεργία των νέων βρισκόμαστε στο 28,5% έναντι 14,6% στην Ευρωζώνη. Αντίστοιχα, ακούσαμε για βελτίωση της ψηφιακής μετάβασης στις επιχειρήσεις, όταν είμαστε στην …25η θέση στην ΕΕ.

Αλλά και από των επιχειρηματιών/των επιχειρηματιών στελεχών – που αποτελούν, άλλωστε, τον πυρήνα του CEO Initiative Forum – τις παρεμβάσεις θα μπορούσε κανείς να αλιεύσει ενδιαφέρουσες συνεισφορές. Για παράδειγμα, όταν τέθηκε στον Νίκο Καραμούζη, τώρα της Grant Thorton, το ερώτημα κατά πόσον από τις χρηματοδοτήσεις του Ταμείου Ανάκαμψης θα υπήρχε/θα υπάρξει ουσιαστική προοπτική για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, έδωσε με αφοπλιστική ευθύτητα την απάντηση ότι οι ίδιες οι προδιαγραφές και διαδικασίες του RRF/των Βρυξελλών δεν είναι σχεδιασμένες ώστε να φιλοξενήσουν παρόμοια αιτήματα. (Και τούτο, σε μια στιγμή που τα προσφερόμενα εκεί επιτόκια θα ήταν αληθινά σωτήρια στην συγκυρία του ανερχόμενου κόστους χρήματος). «Πλην αν κάποιος μικρομεσαίος συγγενεύει με μεγάλο όμιλο και φέρεται απ’ αυτόν», ήταν το σχόλιο σε τραπέζι.

Αντίστοιχα, ο Αρις Χάνταβας – της ENEL Green Power, η οποία έχει πάθει κι έχει μάθει από τις σχεδόν δύο δεκαετίες παρουσία της στην Ελλάδα/στις ανανεώσιμες: δικό μας το σχόλιο… – επεσήμανε ότι «οι καταλληλότερες περιοχές για τέτοιου είδους έργα έχουν καταληφθεί εδώ και χρόνια», οπότε «κάθε νέο μεγαβάτ απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια». Άρα; Άρα πέρα από την άρση εμποδίων, την δημιουργία δικτύου κοκ, μένει κυρίως η βελτιστοποίηση των ήδη εγκατεστημένων έργων, συν έμφαση στην αποθήκευση ενέργειας.

Σε σαφώς πιο κριτική διάθεση ο Γιώργος Περιστέρης της ΤΕΡΝΑ , που επιτέθηκε στην «υποκρισία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης» (λειτουργία παράνομων χωματερών, ή κλειστά μάτια στην παράνομη δόμηση, αλλά απηνή αντίθεση στις ανεμογεννήτριες), καθώς και στις καθυστερήσεις στην διασύνδεση που είναι απαραίτητη για τις ΑΠΕ.

Εντελώς δειγματοπληπτικές οι παραπάνω αναφορές στην διοργάνωση. Και… μια καταληκτική παρατήρηση: το έντονο ενδιαφέρον που συγκέντρωσε το CEO Forum, δείχνει ότι ένα οργανωτικό format που θα άνοιγε περισσότερο την συζήτηση στο κοινό, θα μπορούσε να εκπλήξει και τους ίδιους τους διοργανωτές…