Κυπριακό: Γνήσια ή προσχηματική κινητικότητα;

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 07/11/2018 0 Σχόλια Economia Blog,

Ενώ στα Ελληνοτουρκικά ανεβαίνει/κλιμακώνεται επιμελημένα από πλευράς Αγκυρας η ένταση – «Δεν θα αφήσουμε ελεύθερο το πεδίο στους ληστές των θαλασσών […] Δεν θα επιτρέψουμε επ’ ουδενί τις προσπάθειες καταπάτησης των δικαιωμάτων φυσικού πλούτου στην Ανατολική Μεσόγειο [και] όσοι νομίζουν ότι θα μπορέσουν στο Αιγαίο ή την Ανατολική Μεσόγειο να κάνουν βήματα χωρίς την Τουρκία, ήδη έχουν καταλάβει πόσο λάθος έχουν κάνει» κατά Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, «Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ οι συνομιλητές μας να παραβιάσουν τα δίκαια, τα ιστορικά δικαιώματα και τα συμφέροντά μας στην θάλασσά μας, στην «γαλάζια πατρίδα» μας […]. Δεν έχει τύχη κάποιο σχέδιο στο Αιγαίο ή στην Μεσόγειο στο οποίο δεν συμμετέχει η Τουρκία και η ΤΔΒΚ» κατά Χουλουσού Ακαρ (άλλοτε Α/ΓΕΕΘΑ , ήδη ΥΕΘΑ της γείτονος), «Δεν μπορεί να υπάρχει κυριαρχία στο Αιγαίο χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η Τουρκία […]. Ο τουρκικός λαός έχει την δύναμη να βγάλει νέους Μπαρμπαρόσα και να λειώσει τα κεφάλια των πειρατών» κατά Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ηγέτη του ΜΗΡ/Γκρίζων Λύκων – στην Κύπρο ο Πρόεδρος Αναστασιάδης παρουσίασε τις νέες προτεινόμενες θέσεις προκειμένου να μπορέσει να απεμπλακεί και να προχωρήσει η συζήτηση για το Κυπριακό.

 

Μετά τις συναντήσεις με την απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ Τζέην Χωλ Λουτ και με τον ΤουρκοΚύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζή, ο Ν. Αναστασιάδης περιέγραψε την λογική μιας «αποκεντρωμένης Ομοσπονδίας» (ήδη πήρε το προσωνύμιο «χαλαρή Ομοσπονδία») που έρχεται να πάρει την θέση της Διζωνικής/Δικοινοτικής Ομοσπονδίας/ΔΔΟ που επί δεκαετίες ήταν η βάση συζήτησης για το Κυπριακό. Μιας συζήτησης που, ως φαίνεται, εξεμέτρησε το ζην στην διαδικασία του Mont Pelerin και του Crans Montana, το 2016-17, αφήνοντας πίσω ανταλλαγή χαρτών, προσέγγιση στο εδαφικό/περιουσιακό, πρωτοβουλία Γκουττέρες, εγκατάλειψη της συζήτησης για σταδιακό περιορισμό της στρατιωτικής παρουσίας στην Μεγαλόνησο με προσπέρασμα των συνθηκών εγγυήσεων κλπ. (Τώρα που έχει βρεθεί «εκτός» ο Νίκος Κοτζιάς ως ΥΠΕΞ, μόνος ο Νίκος Αναστασιάδης φέρει το φορτίο του ενταφιασμού όλης της πορείας από εποχής Κληρίδη-Ντενκτάς μέχρι Σχεδίου Ανάν και τέλος Crans Montana).

 

Η χαλαρή Ομοσπονδία προς την οποία κατευθύνεται ο Νίκος Αναστασιάδης είναι στην πραγματικότητα μια Συνομοσπονδία που – για λόγους ιστορικούς, ριζωμένων πολιτικών αντανακλαστικών, ισορροπιών κοινής γνώμης – δεν λέει το όνομά της. Το πόσες επιδιώξεις της Τουρκίας έχουν ενσωματωθεί (δια των Τουρκοκυπρίων αλλά και με την λογική του μπλοκαρίσματος) στο διαπραγματευτικό κεκτημένο δεκαετιών, είναι κάτι που έχει περιορισμένο πρακτικό ενδιαφέρον. Το πόσο οδηγούν τα πράγματα, τώρα, οι διεθνείς πιέσεις – «ο πλους του Stena Icemax (του πλωτού γεωτρύπανου της ExxonMobilκαι της Qatar Petroleum στο Οικόπεδο 10 της Κυπριακής ΑΟΖ – μην παραλείπετε την δεύτερη, στενή σύμμαχο της Άγκυρας…) κουβαλάει από μόνος του μια διαπραγμάτευση» μας έλεγε βετεράνος του Κυπριακού – θα φανεί σταδιακά. Πάντως ήδη ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έσπευσε να δηλώσει «θα ήμουν παράφρων να απορρίψω τα όσα διαχρονικά διεκδικούσε η ΕλληνοΚυπριακή πλευρά» και να θέσει την κατάσταση που τώρα διαμορφώνεται στην βάση «ύστερα από σοβαρό προβληματισμό και προς εξάλειψη των ανησυχιών και των δύο Κοινοτήτων […] υπέβαλα στο Εθνικό Συμβούλιο την αποκέντρωση όσων εξουσιών αφορούν την καθημερινή ζωή των πολιτών ή και όσων άλλων δεν θα επέτρεπαν την αμφισβήτηση».

 

Για τον Ν. Αναστασιάδη, η μία και μόνη διεθνής προσωπικότητα, κυριαρχία και ιθαγένεια, η ενότητα εδάφους, λαού, οικονομίας και φυσικού πλούτου, η άμυνα και ασφάλεια/φύλαξη των συνόρων, η αποκλειστική εκπροσώπηση και συμμετοχή της στην ΕΕ, τον ΟΗΕ κλπ και «όποιες άλλες εξουσίες κριθούν απαραίτητες» παραπέμπουν σε γνήσια Ομοσπονδία. Γι αυτόν «άλλο η αποκέντρωση, άλλο η χαλαρή Ομοσπονδία». Η ψήφος των Τουρκοκυπρίων στο υπουργικό συμβούλιο θα διατηρηθεί – «και σε άλλα σώματα» - αλλά προσδοκάται ότι οι αφορμές μπλοκαρίσματος και αδιεξόδων θα μειωθούν με την «μεγαλύτερη διοικητική αυτονομία» και με (μη-επακριβώς περιγραφόμενους…) μηχανισμούς επίλυσης των διαφορών.

 

Ενόσω τώρα θα παρακολουθούμε τις ΕλληνοΕλληνικές αντιπαραθέσεις (σε Ελλάδα και Κύπρο…),εκείνο που θα μένει αξεπέραστο είναι η διχογνωμία στο εσωτερικό των ΕλληνοΚυπρίων. Το προσπέρασμα της ΔΔΟ βρίσκει σύμφωνους 48%, των ερωτηθέντων πρόσφατα, αντιθέτους 47% . (Στο ΔΗΣΥ του ίδιου του Αναστασιάδη 2/3 συμφωνούν, στο ΑΚΕΛ 2/3 διαφωνούν, στο ΔΗΚΟ του Νικόλα Παπαδόπουλου η ισορροπία είναι 40/60). Κυριολεκτικά στα δυο η άποψη όσων το 2004 είχαν ταχθεί υπέρ του σχεδίου Ανάν, ενώ 42% υπέρ – 54%  κατά μεταξύ των τότε ψηφισάντων ΟΧΙ.

 

Ανήφορος, εν γένει…

 

Αφήστε ένα σχόλιο