Aπό την Συνθήκη των Ηλυσίων (1963) στην Συνθήκη του Άαχεν (2019)

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 22/01/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Δεν είναι δίκαιο, δεν είναι άλλωστε και σωστό να έρθει κανείς και να συγκρίνει Ντε Γκωλ και Αντενάουερ με Μέρκελ και Μακρόν. Όμως αυτό/κάτι τέτοιο είναι αναπόφευκτο: οπότε, ας την κάνουμε την προσπάθεια από την αρχή, καθώς σε ένα σύννεφο ωραιολογίας η δεύτερη συνθήκη – που πριν μια βδομάδα ήδη επιψηφίσθηκε από το Γερμανικό Bundestag – θα επιχειρηθεί να προβληθεί ως νέο ξεκίνημα μιας νέας εποχής. Όχι απλώς στις ΓαλλοΓερμανικές σχέσεις, αλλά ευθέως στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση.

 

Λοιπόν: την δεκαετία του ΄60, με πρόσφατη ακόμη την οδύνη από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Στρατηγός Ντε Γκωλ θέλησε να «δέσει» την Γερμανία πιο κοντά στην Γαλλία. Η Συνθήκη των Ηλυσίων, συνειδητά υπογραφόμενη στο μέγαρο της Γαλλικής Προεδρίας, προέβλεπε τουλάχιστον δυο φορές τον χρόνο συναντήσεις Κορυφής (η πρώτη τέτοια συνάντηση είχε γίνει στο Colombey-les-deux-Eglises, στο σπίτι του ίδιου του Ντε Γκωλ το 1958 ..) ενώ οι ΥΠΕΞ θα συνέρχονταν ανά 3μήνο. Στόχος η στενή διαβούλευση, ιδίως για θέματα Ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος: η ΕΟΚ ήταν ηλικίας μόλις 6 ετών…

 

Ταυτόχρονα, είχε προβλεφθεί από την Συνθήκη των Ηλυσίων σειρά συμβολικών κινήσεων όπως η δημιουργία κοινών Γαλλο-Γερμανικών σχολείων, η ενθάρρυνση ανταλλαγών νέων κοκ: μακρινή αντανάκλαση εκείνων των πρωτοβουλιών, πολύ αργότερα, το πρόγραμμα Erasmus, μια από τις μεγάλες Ευρωπαϊκές επιτυχίες «κοντά στον πολίτη».

 

Πάντως η κεντρική επιδίωξη του Ντε Γκωλ ήταν να «τραβήξει» την μεταπολεμική Γερμανία από τον στενό εναγκαλισμό με τις ΗΠΑ. Αυτό δεν περπάτησε – καθόλου! Όταν το Bundestag επικύρωσε την Συνθήκη των Ηλυσίων, φρόντισε να προσθέσει ένα προοίμιο τονίζοντας την σημασία του ΝΑΤΟ, την ανάγκη προσέλκυσης της Μεγ. Βρετανίας στην τότε ΕΟΚ, την προτεραιότητα της GATT…

 

Τώρα, για να είμαστε σοβαροί, η Συνθήκη του Άαχεν – η επιλογή της μεθοριακής αυτής πόλης, πρωτεύουσας του Καρλομάγνου της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τότε των Φράγκων, έχει κινδύνους συμβολισμών: εκεί υπογράφηκαν το 1668, το 1748, το 1816-18 σειρά συνθηκών, με την Γερμανία να έχει το πάνω χέρι… - θα συναφθεί προκειμένου να διατηρηθεί η αίσθηση ότι εκείνο που γνωρίσαμε επί δεκαετίες ως «ΓαλλοΓερμανικό άξονα» και ως «κινητήρια δύναμη στην ΕΕ» συνεχίζει να υπάρχει Και ότι μεταξύ των δυο χωρών. υπάρχει κάτι σαν τεκμήριο ισότητας (την στιγμή που η Γερμανική υπεροχή είναι αδιαμφισβήτητη), αλλά και η βούληση να προχωρήσει «Το Μέλλον της Ευρώπης».

 

Ιδιαίτερα μετά τα Κίτρινα Γιλέκα και την (περίπου) συνθηκολόγηση του Προέδρου Μακρόν, μετά όμως και την άρνηση της Γερμανίας να ακολουθήσει στον δρόμο των προτάσεων Μακρόν π.χ. για ουσιώδη Προϋπολογισμό της Ευρωζώνης (και ακόμη περισσότερο για κοινό Υπουργό Οικονομικών ή για Κοινοβούλιο της Ευρωζώνης) θα χρειαστεί πολλή ευρηματικότητα. Ευρηματικότητα ώστε οι πρόνοιες της Συνθήκης του Άαχεν (2019) – νέα αναζήτηση διμερούς συντονισμού Γαλλίας-Γερμανίας σε «μείζονα ζητήματα» ιδίως εξωτερικής πολιτικής, κοινά προγράμματα στους τομείς Παιδείας και Υγείας, λειτουργία Συμβουλευτικής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης – να θεωρηθούν ότι έχουν περισσότερο παρά συμβολικό περιεχόμενο. Αρχές 2019, έτσι πορεύεται η Ευρώπη…

 

Αφήστε ένα σχόλιο